Για μένα προσωπικά η αναγκαιότητα για την ίδρυση ενός πολιτικού φορέα για τον Ελληνισμό της Αλβανίας γεννήθηκε αμέσως μετά την επίσκεψη στα Τίρανα του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Pérez de Cuéllarστις 03.05.1990. Από τότε έγραφα και ξαναέγραφα προγράμματα και καταστατικά για μια πολιτική οργάνωση των Ελλήνων της Αλβανίας. (Παρόμοια προσπάθεια, για έναν σύλλογο Ελλήνων διανοουμένων κρυμμένο πίσω από ένα θεατρικό έργο, είχα ξεκινήσει και όταν ήμουν φοιτητής το μακρινό 1980-1981)
Το πρωτόκολλο της πρώτης συνάντησης της ιδρυτικής εξάδας Αργυροκάστρου, όπου παρουσίασα τις δικές μου προγραμματικές και καταστατικές αρχές , οι οποίες παραμένουν επίκαιρες. Η εξάδα Αργυροκάστρου υπήρξε η κεντρομόλος δύναμη στην ίδρυση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΣΗΜΕΙΩΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝ ΕΓΩΙΣΜΟ
Τώρα, που η ΟΜΟΝΟΙΑ αντιστράφηκε στην αρχική ιστορική αποστολή της, διασύρθηκε, παραποιήθηκε, πλαστογραφήθηκε διαλύθηκε και εξυπηρετεί ιδιοτελή συμφέροντα, δεν νομίζω ότι επιβάλλεται ακόμα η σεμνότητα του «ΕΜΕΙΣ» οι ιδρυτές της ΟΜΟΝΟΙΑΣ. ΌΧΙ! Επιβάλλεται η γνώση της συνεισφοράς των συγκεκριμένων ανθρώπων που την ίδρυσαν και την ορθοπόδησαν. Μεταξύ αυτών διαπρέπει η δική μου συνεισφορά. Και επειδή καταλαβαίνω ότι η αναγνώριση της συνεισφοράς αυτής, όπως και γενικότερα, θα αργήσει ή δε θα έρθει, αποφάσισα τη δημοσίευση των περισσότερων ντοκουμέντων.
33 χρόνια πριν, τέτοιες ώρες και μέρες δεν γνώριζα τι σημαίνει νύχτα και μέρα. Εργαζόμουν ακατάπαυτα! Έγραφα τις ιδρυτικές πράξεις της Πολιτικής Οργάνωσης του Ελληνισμού της Αλβανίας. Δεν είχε ακόμα βαφτιστεί με το όνομα ΟΜΟΝΟΙΑ. Στα χαρτιά μου προβλέπονταν ως πολιτική οργάνωση, όπως πρόβλεπε το διάταγμα πλουραλισμού στην Αλβανία (έλεγε ότι επιτρέπονταν η ίδρυση πολιτικών οργανώσεων και σε παρένθεση «κομμάτων») με την ονομασία «Ταχυδρόμος της Προόδου».
Τηλεγράφημα προς τον Πέτρο Μπερέτη προς εξασφάλιση της συμμετοχής από Αγίους Σαράντα στην ιδρυτική πράξη της ΟΜΟΝΟΙΑΣ στη Δερβιτσάνη
ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ
(Στην προσωπική ιστοσελίδα μου https://panagiotismparkas.com/
μπορεί να βρει κανείς την ολοκληρωμένη ιστορία ίδρυσης της ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Στα υλικά αυτά υπάρχουν και 130 σελίδες με διάφορα πρωτότυπα έγγραφα και ντοκουμέντα που φέρουν την υπογραφή μου. Τη συγκεκριμένη ανάρτηση ακολουθούν κάποια απ΄αυτά. Σημασία έχει η ομιλία μου στην επίσημη ιδρυτική πράξη, στις 11 Γενάρη 1991, στη Δερβιτσάνη. Άλλες ομιλίες δεν υπήρχαν και αποφασίστηκε μόνο η ανακοίνωση της ίδρυσης της οργάνωσης, η ονομασία της «ΟΜΟΝΟΙΑ», και η έδρα και ο πρόεδρος ως προϋπόθεση συμβιβασμού για να μη ναυαγήσει η προσπάθεια…. )
Όλες οι ιδρυτικές πράξεις της, (πρόγραμμα, σύντομο και αναλυτικό, καταστατικές αρχές, προκηρύξεις, αλληλογραφία, διαμαρτυρίες. Ακόμα και η πρώτη υπογραφή στο αίτημα για την έγκριση της οργάνωσης προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης, είναι δική μου διότι όλοι δίσταζαν να υπογράψουν. Δική μου και η πρωτοβουλία για το πρώτο και τελευταίο ψηφοδέλτιο στη μητρική γλώσσα σε πέντε εκλογικές περιφέρειες). Τα πάντα λοιπόν γράφονταν από μένα, σ΄ ένα στενό τραπέζι, δίπλα στο παράθυρο του κοινόχρηστου χώρου του μικρού διαμερίσματός μου. Και είμαι πλέον βέβαιος ότι αν δεν υπήρχε αυτή η συμβολή μου, η οργανωτική επιμονή, η ενέργεια, η αποφασιστικότητα και κινητικότητα, η παραγωγή ιδεών και λήψη πρωτοβουλιών, μέχρι την εκδίωξή μου με ελληνικό δάκτυλο (και από βουλευτή), το Φλεβάρη του 1992, η ΟΜΟΝΟΙΑ δε θα υπήρχε. (Γνωρίζω πολύ καλά ότι δε θα συγκινήσω κανέναν και ούτε αναμένω κανενός τα εύσημα, όπως γνωρίζω ότι θα προκαλέσω τη θύελλα των υποτιμητικών αντιδράσεων. Αδιαφορώ!!)
Ψηφοδέλτιο στην μητρική γλώσσα στις πρώτες πλουραλιστικές εκλογές του 1991
ΟΙ ΠΙΚΡΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΜΟΥ ΚΑΙ Η ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ
Αμέσως μετά τη διάδοση της είδησης ότι ιδρύομε κόμμα των Ελλήνων και πριν την 11 Γενάρη 1991, με κάλεσε με το κατεπείγον στο πατρικό στη Βόδριστα η μάνα μου. Στα μαντζάτο, το χειμωνικό δωμάτιο έγινε η συνάντηση. Μόνοι μας. Μου είπε. «Έμαθα που κάνεις κόμμα για να λευτερώσεις τη Βόρειο Ήπειρο». Απάντησα με καταφατική σιωπή και η μάνα μου συνέχισε: «Άκουσε, από τότε που ήμουν μικρή κοπέλα ακούω για την Κύπρο και τη Βόρειο Ήπειρο. Κοντεύω να πεθάνω και δεν έγινε τίποτε. Η Ελλάδα δε μας θέλει. Και χωρίς την Ελλάδα και τους Μεγάλους τίποτε δε γίνεται. Τρεις φορές ήρθε εδώ η Ελλάδα και μας πούλησε. Τώρα θα απελευθερώσετε εσείς τη Βόρειο Ήπειρο;!!» Ξανά δε μίλησα και η μάνα μου ολοκλήρωσε. «Πρόσεξε, σε γνωρίζω καλά, θα σε πουλήσουν! Και αυτό θα είναι το λιγότερο κακό…»
Η μάνα μου, παρά την προειδοποίηση δεν με εγκατάλειψε. Επισκεπτότανε το Σεβαστιανό, (πότε στην Κόνιτσα, πότε στο Δελβινάκι και πότε στο Μολυβδοσκέπαστο) Δεν πίστευε στην αισιοδοξία του ότι σύντομα η Βόρειος Ήπειρος θα απελευθερωθεί, αλλά ούτε στις κατηγορίες εναντίον μου που έλεγαν στο Δεσπότη «οι συναγωνιστές μου»
(Λίγο πριν πεθάνει ο Δεσπότης με κάλεσε για να μου ζητήσει συγνώμη. «Είχες δίκιο παιδί μου, μου είπε. Στην ΟΜΟΝΟΙΑ δεν πρόκειται για πατριωτισμό αλλά για τομαρισμό!)
Επιστολή προς το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας για να σταματήσει η πολιτική ξεριζωμού μας από τις πατρώες εστίες
Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΙΔΡΥΣΗΣ ΤΗΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΙΡΑΝΩΝ
Η ίδρυση της πολιτικής οργάνωσης του Ελληνισμού της Αλβανίας δεν ήταν απλώς μια θαρραλέα και διορατική εθνική πράξη, που ίδρυε ο ίδιος ο Ελληνισμός και για τους δικούς του εθνικούς οραματισμούς. Αλλά ένα πρωτόγνωρο ιστορικό γεγονός στην πολιτική ζωή του συνόλου του έθνους. Είναι γνωστό ότι πριν την επανάσταση του 1821 στο γένος των Ελλήνων δεν υπήρχαν πολιτικά κόμματα. Ούτε μετά την επανάσταση ιδρύθηκαν ελληνικά πολιτικά κόμματα. Ιδρύθηκαν φιλορωσικά, φιλογαλλικά, φιλογερμανικά, φιλοβρετανικά…
Το φαινόμενο αυτό συνεχίστηκε σε όλη την επόμενη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένου το Βενιζέλο ακόμα και τον Παπαδόπουλο. Στην μεταπολίτευση οι ηγεσίες των πολιτικών κομμάτων εξουσία στη Ελλάδα αποτελούν το τσεπάκι των ίδιων ξένων συμφερόντων.
Η επίσημη Αθήνα, μετά το ένοχο δάκτυλό της στην ματαίωση των αυτόνομων προσπαθειών του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, υπονόμευσε και τις προσπάθειες των Ελλήνων να οργανωθούν σε αυτόνομες πολιτικές δυνάμεις στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος.
Το ίδιο διέπραξε και με την πολιτική οργάνωση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Την είδε ως αγκάθι στη φτέρνα της που έπρεπε να το βγάλει γρήγορα. Και το πέτυχε «με δημοκρατικά» μέσα. Την έθεσε υπό τον έλεγχό της. Στα μέτρα επικράτησης του εν Βορείου Ηπείρου βορειοηπειρωτικού επαγγελματισμού και κατεστημένου, ως αποτελεσματικού τρόπου για να «μη προκαλεί προβλήματα στην Αθήνα».
Δυστυχώς όμως. Και το επίπεδο αυτό ελέγχου η Αθήνα το πέτυχε και πετυχαίνει μέσω ανθρώπων που προωθούσαν στην ηγεσία της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, τα Τίρανα. Είναι αυτός ο λόγος που όσες φορές η Αθήνα «συγκρούστηκε» με τα Τίρανα για «τα δικαιώματα» της Ε.Ε. Μειονότητας, τα Τίρανα βγήκαν κερδισμένα, αναγκάζοντας την Αθήνα να αναλάβει νέες πρωτοβουλίες για τη βελτίωση των σχέσεων με τα Τίρανα, αφήνοντας τον Ελληνισμό της Αλβανίας σε ελεύθερη πτώση και καταστροφή. (1993, 1994-95, 1997, 1998-99 και μέχρι σήμερα στην υπόθεση Μπελέρη)
Ταυτόχρονα, ο Ελληνισμός της Αλβανίας διχάστηκε πολιτικά σε δύο παράλληλες «ιδεολογικές» γραμμές. Από την μία βάση των συμφερόντων των ελληνικών πολιτικών κομμάτων και από την άλλη βάση των αλβανικών. Στην ουσία επικρατεί ο πλήρης έλεγχος των αλβανικών πολιτικών και κρατικών δομών, από την μία και από την άλλη ο αφανισμός χωρίς ταυτότητα των Βορειοηπειρωτών στο ανώνυμο ελληνικό πλήθος και των προσωπικών ιδιοτελών συμφερόντων.
Η ομιλία μου στην ιδρυτική πράξη στις 11. Γενάρη 1991
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΟΜΙΛΙΑ ΜΟΥ ΣΤΙΣ 11 ΓΕΝΑΡΗ 1991
Όπως είναι γνωστό η εξάδα Αργυροκάστρου, η οποία είχε αναλάβει την όλη κινητοποίηση για τη συνάντηση της 11ης Γενάρη, είχε επιφορτίσει εμένα να την εκπροσωπήσω, να παρουσιάσω , την οργάνωση, το πρόγραμμα και τους στόχους της.
Οι σημειώσεις για την ομιλία μου εκείνης της ημέρας μου επιτρέπουν να παρουσιάσω τα όσα είπα τότε:
Ως συνήθως εγώ έγραφα με διακειμενικές σκέψεις που εμφανίζονται στα σημεία με τα πράσινα. Η ομιλία άρχιζε: «Πρέπει να νιώθει κανείς συγκινημένος που για πρώτη φορά θα μιλήσουμε στη γλώσσα μας, να πούμε εκείνα που ποθούμε και να αποφασίσουμε για ένα καλύτερο αύριο
Λάβαμε σήμερα μια σημαντική ιστορική αποστολή, πεπεισμένοι ότι εκφράζουμε τους πόθους όλου του ελληνικού στοιχείου, πεπεισμένοι ότι δεν είμαστε μόνοι. Είναι πολλοί αυτοί που θα μας ακολουθήσουν, όπως γνωρίζουμε πως δεν είμαστε οι πιο ικανοί, οι πιο έξυπνοι, αλλά προς το παρόν οι πιο αποφασισμένοι.
Ακριβώς το γεγονός που βρισκόμαστε εδώ μιλάει εύγλωττα για τη βούλησή μας για να αναλάβουμε και προωθήσουμε εκείνα που όλοι μας ποθούμε, εκείνα που χρόνια δηλώναμε ότι τα είχαμε και στην ουσία δεν τα είχαμε. Πιστεύω ότι ούτε ο χώρος, ούτε ο χρόνος, ούτε σκοπός μας είναι να αναζητήσουμε το γιατί, όπως πιστεύω ότι είμαστε αποφασισμένοι να αποχτήσουμε στην πράξη εκείνο που μας ανήκει νόμιμα και οι νόμοι του κράτους μας επιτρέπουν να παλέψουμε γι΄αυτό
Συγκεντρωθήκαμε εδώ όχι να πούμε απλά ότι αυτή η μέρα θα είναι ιστορική αλλά για να παλέψουμε ώστε αυτή η μέρα και οι άλλες που θα ακολουθήσουν, να φέρουν έργα τα οποία ποθούμε και θα μείνουν στην ιστορία. Η δουλειά μας, η προσπάθειά μας και οι καρποί αυτών των προσπαθειών θα κάνουν πραγματικά ιστορική αυτή τη μέρα
Πιστεύω ακόμα ότι δεν ήρθαμε εδώ για να πάμε πίσω από την μόδα, να ιδρύσουμε μια οργάνωση, ή ό τι αποφασίσουμε από κοινού (δλδ, κόμμα, ή σύλλογο, σημ.2020), αλλά η οργάνωση αυτή να αγωνιστεί για εκείνο που είμαστε ενσυνείδητοι ότι μας ανήκει.
Τι ζητούμε και τι σκεφτήκαμε λοιπόν: Να έχουμε μια οργάνωση, πολιτική και κοινωνικο-πολιτιστική με βάση ένωσής μας την εθνικότητά μας που θα λειτουργεί σε πλουραλιστικά πλαίσια, αλλά όχι πολιτικά αντιπολιτευόμενη, η οποία θα δρα όπου υπάρχει ελληνικό στοιχείο με κύριο στόχο να είμαστε πραγματικά ένα γνήσιο ελληνικό κομμάτι στον τόπο των προγόνων μας, σε αδελφοσύνη με τον αλβανικό λαό, στενά συνδεμένοι με το έθνος μας , γέφυρα φιλίας και συνεργασίας μεταξύ των δύο γειτονικών λαών, στο νέο πνεύμα βαλκανικής και ευρωπαϊκής συνεργασίας.
Να είμαστε ελεύθεροι στην έκφραση και στην ανάπτυξη της εθνικής μας ταυτότητας, της συνείδησης, του πιστεύω μας, της θρησκείας, της γλώσσας μας, ελεύθεροι να χαιρόμαστε τα δικαιώματά μας, να ανεβάσουμε την ευημερία μας , ενάντια στα σοβινιστικά, εθνικιστικά και λοιπά πάθη.
Να νιώθουμε ότι ζούμε κάτω από τον Ήλιο της νέας Ευρώπης και να πυρωνόμαστε απ΄αυτόν
Σκεφτήκαμε η οργάνωση αυτή να έχει το ακόλουθο μίνιμουμ πρόγραμμα, στην εισαγωγή του οποίου αναφέρεται. …
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΗΣ ΤΗΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ
Τα Γιαννιώς, 07.01.1991, βρέθηκα στα Τίρανα για οικογενειακούς λόγους. Χωρίς την άδεια της ομάδας των έξι, ζήτησα να επισκεφτώ την Πρεσβεία. Κατά περίεργο τρόπο, δέχτηκαν αμέσως. Για να εισέλθω χρειάστηκε να περάσω (με τη βοήθεια της ασφάλειας της Πρεσβείας) κυριολεκτικά πάνω από τους εκατοντάδες Έλληνες και Αλβανούς που ζητούσαν να πάρουν την πολυπόθητη ελληνική βίζα. Είχαν ανοίξει μια τρύπα στον πλαϊνό τοίχο της κεντρικής εισόδου και απ΄αυτή την τρύπα ντροπής γινότανε η επικοινωνία με την πρεσβεία μας.
Με υποδέχτηκε ο Νίκος Κανέλος, τότε γραμματέας της Πρεσβείας, (αλλά με ιδιαίτερο ρόλο στα μελλοντικά γεγονότα της Ε. Ε. Μ. Δυστυχώς, προέκυψαν αρνητικά).
Γνώριζαν στην Πρεσβεία για την προσπάθειά μας. Είπα ότι θα ιδρύσουμε την οργάνωσή μας. Εξήγησα γιατί οργάνωση και όχι κόμμα, ότι θα ενώσει και εκπροσωπήσει όλους τους Έλληνες στην Αλβανία ανεξαρτήτως ιδεολογικού πιστεύω, ανέφερα το όνομα ΟΜΟΝΟΙΑ και ότι στις επικείμενες πλουραλιστικές εκλογές θα κατεβούμε με υποψήφιους βουλευτές της οργάνωσης. Ο Κανέλος ήταν αυστηρός μαζί μου. Μού είπε ότι η Ελλάδα δε συμφωνεί. Ότι θα πρέπει να πάω και να βρω το Νίκο Μπαλκόνη και να μιλήσω μαζί του διότι η Πρεσβεία μεταφέρει τα μηνύματα της Αθήνας μέσω αυτού. ( Η ψύχρα της Αθήνας, ειδικά στο πρόσωπό μου, θα συνεχιστεί και πέρα από τις 25 Απριλίου που αναγκάστηκε να καλέσει τους πέντε βουλευτές της ΟΜΟΝΟΙΑΣ ως χειρονομία επίσημης αναγνώρισης της οργάνωσης).
Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΙΔΡΥΤΙΚΗΣ ΕΞΑΔΑΣ ΤΗΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ
Την επόμενη η εξάδα διαφώνησε με την χωρίς άδεια επίσκεψή μου στην Πρεσβεία, αλλά αξιολόγησε θετικά τις πληροφορίες.
Επίσης, από το πραχτικό της 9ης Γενάρη 1991, προκύπτει ότι το πνεύμα της συνάντησής μου στην Πρεσβεία είχε φωλιάσει και στην εξάδα. Συνέπεφτε και με το κλίμα δίωξης των υποδομών του βαθύ κράτους εναντίον μας .
(Προσωπικά είχα καταλάβει ότι δύο τουλάχιστον από την εξάδα έδιναν πληροφορίες σ΄αυτούς. Χρόνια αργότερα, από τον Αr. X, υψηλόβαθμο στέλεχος στις δομές αυτές, πληροφορήθηκα ότι το σπίτι μου παρακολουθούνταν μέρα νύχτα από δικούς τους άνδρες και με εξαποστάσεως μηχανήματα.)
Από το πρακτικό της 9ης Γενάρη προκύπτει ακόμα ότι κάποιοι από την εξάδα δεν ήθελαν να γίνει η ιδρυτική σύσκεψη ούτε στη Δερβιτσάνη. (Για να αποχτήσουμε χρόνο σχεδιάζαμε την οργάνωση της ιδρυτικής σύσκεψης την 12η Γενάρη, ως ημέρα που ο Μητσοτάκης θα ήταν ακόμα στα Τίρανα) Είχε απορριφθεί να γίνει στο Οβυρό, στο Αργυρόκαστρο, λόγω πληροφοριών ότι δεν θα μας άφηναν.( Ήταν πρότασή μου ώστε η οργάνωση να ιδρυθεί σ΄ένα αστικό κέντρο και όχι σε χωριό)
Το πραχτικό αναφέρει επιπλέον ότι η ομάδα αναλάμβανε να συγκαλέσει όλες τις ομάδες που δρούσαν για τον ίδιο σκοπό, Πάνω Δρόπολη, Αγίους Σαράντα , Τίρανα, Αυλώνα. Συζητήθηκαν και τα ονόματα που θα μετείχαν. (Δυστυχώς κάποια ονόματα που εμείς τα διαγράψαμε ως ύποπτα, φανερώθηκαν στη Δερβιτσάνη και στη συνέχεια ανέλαβαν "δραστήριο" ρόλο….)
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΔΕΡΒΙΤΣΑΝΗΣ
Τη συνάντηση της Δερβιτσάνης οργάνωσε η εξάδα του Αργυροκάστρου. Αν και δεν υπήρχαν οι σημερινές οργανωτικές συνθήκες, είχαμε καταφέρει μια αξιοπρεπή σύσκεψη με έναν φάκελο που θα τον ζήλευε σήμερα κάθε θεσμός. Ασφαλώς ο ρόλος μου ήταν αποφασιστικός. Μέχρι και το σχέδιο της ανακοίνωσης για την ίδρυση της οργάνωσης είχα ετοιμάσει. Την τήρηση πρακτικών κλπ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΣΥΣΚΕΨΗΣ
Σύμφωνα με το πρακτικό της 11ης Γενάρη 1991, στη συνάντηση της Δερβιτσάνης παρευρέθηκαν 22 άτομα, από Πάνω Δρόπολη, Αργυρόκαστρο, Αγίους Σαράντα και Τίρανα. Από την εξάδα κατά περίεργο τρόπο απουσίασαν οι Αναστάσης Ντούρος και Μινέλαος Χατζής και παρευρέθηκαν εγώ και οι Γιώργος Μπούκας, Δημήτρης Ζούλας και Δημήτρης Κίκης. Άλλα ονόματα που μίλησαν στη συνάντηση ήταν ο Νίκος Μπαλκόνης, ο Βαγγέλης Ζαφειράτης, από Αγίους Σαράντα, ο Κώστας Νάτσης και Βασίλης Ζαφειράτης από Τίρανα, ο Ηλίας Γκιάτης και Θόδωρης Βεζιάνης, από Δρόπολη και δύο ακόμα άτομα. (Στις λίστες που κυκλοφορούν μπαινοβγαίνουν πολλά ονόματα ιδρυτών που δεν ήταν καν εκεί, ή απλώς παρευρέθηκαν χωρίς κανένα ρόλο. Επίσης, είναι χαρακτηριστικό ότι άτομα, τα οποία έγιναν μετά βαρύγδουπα στελέχη της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, όπως ο Μ. Ν, ήρθαν να επιθεωρήσουν τις εξελίξεις με το τζιπ της κομματικής επιτροπής Αργυροκάστρου.
Ακόμα χρειάστηκε να μεσολαβήσουν αρκετοί μήνες για να καταλάβω την επιμονή του Θ. Μπεζιάνη για να μη γίνει η σύσκεψη στο κέντρο πολιτισμού της Δερβιτσάνης, όπως είχε αποφασίσει η εξάδα και ήταν εύγλωττο, αλλά σε μια προκαθορισμένη από άλλους αίθουσα στο λύκειο της Δερνιτσάνης, όπου προστέθηκαν στη λίστα των μετεχόντων και οι δάσκαλοι (διευθυντής και δάσκαλος), Μιχάλης Λίτσιος και Τηλέμαχος Κονίνης, οι οποίοι καμιά σχέση είχαν με το αντικείμενο. Κάποιοι αναφέρουν για να πουλήσουν ηρωισμό, σε βιβλία που γράφουν και πλαστογραφούν τις αλήθειες, ότι η πλατεία ήταν γεμάτη από μυστικούς πράκτορες. Ασφαλώς και υπήρχαν, αλλά πλέον είμαι βέβαιος ότι δεν χρειαζόταν να εκτεθούν. Και νομίζω ότι είναι κατανοητό.
ΔΕΝ ΠΑΡΘΗΚΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ, ΑΛΛΑ…
Μπορώ να πω, ότι κακώς αναφέρεται η 11 Γενάρη 1991 ως ημέρα ίδρυσης, εφόσον την ημέρα αυτή δεν ελήφθη καμιά ουσιαστική απόφαση και τέθηκε ανοιχτά η πρόταση για να μη ιδρυθεί η οργάνωση. Απλώς δεν ψηφίστηκε, όπως και όλα τα άλλα που θεωρείται ότι αποφασίστηκαν.
Τη ιδρυτική συνάντηση με την παρουσία εκπροσώπων σχεδόν όλων των ομάδων που δρούσαν μεταξύ των Ελλήνων στην αλβανική επικράτεια κάλεσε η εξάδα. Στο οργανωτικό σχέδιο που είχα παρουσιάσει στη συναντήσεις της εξάδας στις 8 και 9 Γενάρη, είχε την εξής ημερήσια διάταξη: έγκριση της ίδρυσης της Οργάνωσης, όνομα έδρα, στόχοι, πρόγραμμα, καταστατικό, ενέργειες για την προετοιμασία και υποβολή του φακέλου στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, συγκέντρωση των πάνω από 100 υπογραφών αιτούντων, ως ιδρυτική επιτροπή.
Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ, ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ, Η ΕΞΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΜΟΥ . ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ!
Σημειώνω ότι στις 135 υπογραφές που συγκεντρώσαμε ως η εξάδα υπάρχουν μόνο 5 υπογραφές από τους παρευρεθέντες «στην ιδρυτική» συνάντηση. Πρώτη είναι η υπογραφή μου και ακολουθούν οι πέντε της εξάδας Αργυροκάστρου, η οποία ετοίμασε και το φάκελο για το Υπουργείο Δικαιοσύνης. (Στη συγκέντρωση των υπογραφών, όχι μόνο υπέγραψα πρώτος , αλλά συγκέντρωσα και τα τρία τέταρτα του συνόλου των υπογραφών. Αποφασιστική η συνεισφορά των Ελλήνων φοιτητών στο Παν. Αργυροκάστρου, όπου αξίζουν έπαινοι στον εκφραστή τους, τον τότε φοιτητή , Κώστα Ζαφειράτη.) Από τους Αγίους Σαράντα και Τίρανα οι υπογραφές είναι ελάχιστες και οφείλεται στην εντελώς άτονη δράση των εκεί εκπροσώπων, οι οποίοι, όπως μαρτυράει και το πραχτικό της 11ης Γενάρη, ήρθαν εκεί με εντελώς άλλες απόψεις. Φαίνεται ότι στο Αργυρόκαστρο, την εξάδα, το βαθύ κράτος μπορούσε να παρακολουθήσει, αλλά ως εδώ. Στους Αγίους Σαράντα έδινε εντολές. Τα Τίρανα θα κινούνταν βάση των εντολών του Αλία, όπως για την ίδρυση μιας άλλης ΟΜΟΝΟΙΑΣ. (Όταν δεν τα κατάφεραν έβαλαν στόχο να θέσουν υπό τον έλεγχό τους την ΟΜΟΝΟΙΑ που εμείς ιδρύσαμε. Λέει πολλά η φωτογραφία αμέσως μετά την απόφαση του Υπουργείου Δικαιοσύνης στα Τίρανα 22.02,1991.)
Ευτυχώς ο φάκελος ίδρυσης ήταν στα χέρια μου, όπως ήταν η δική μου δυναμική παρέμβαση στον Υπουργό Χαλίλι ώστε να προσθέτονταν ξανά ο χαρακτηρισμός «πολιτική» για την οργάνωση, ο οποίος σκοπίμως είχε αφαιρεθεί. (Ξανά η παρέμβαση Μπεζιάνη ότι δεν υπήρχε πρόβλημα και χωρίς τον όρο «πολιτική οργάνωση». )
ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΙΔΡΥΤΙΚΗΣ ΣΥΣΚΕΨΗΣ ΤΗΣ 11ΗΣ ΓΕΝΑΡΗ 1991
Εφόσον τη συνάντηση είχε οργανώσει και καλέσει η εξάδα Αργυροκάστρου, πήρε το λόγο έναρξης ο αρχαιότερος της, Δημήτρης Ζούλας, ο οποίος αφού έδωσε ιδιαίτερο βάρος στις διεργασίες της εξάδας για την ίδρυση πολιτικής οργάνωσης ή κόμματος και περιέγραψε το πλαίσιο της ημερήσιας διάταξης έδωσε το λόγο σε μένα.
Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΜΠΑΛΚΟΝΗ, ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ ΚΑΙ…
Δεν πρόλαβα να φθάσω στην πρώτη πρόταση για την παρουσίαση του προγράμματος, καταστατικού και άλλων ιδρυτικών πράξεων, παρέμβηκε ο Νίκος Μπαλκόνης (Ο σύνδεσμος της Πρεσβείας….) ο οποίος στην ουσία είπε: «Εμείς νομίζουμε πως πρέπει να συζητήσουμε στην αρχή το τι πρέπει να κάνουμε σήμερα και αύριο. Δεν πρέπει να βιαστούμε στο πρόγραμμα. Να καταρτίσουμε μερικά προγράμματα και μετά να συντονιστούμε. Τώρα πρέπει να αγωνιστούμε για τις εκλογές με ανεξάρτητους βουλευτές. Περισσότερο για μας πρέπει να είναι η ενότητα. Νομίζω πώς πρέπει να καταρτίσουμε προγράμματα και να τα συζητήσουμε. Να αγωνιστούμε για όλες τις εκλογικές ζώνες και να κερδίσουμε όπου μπορούμε»
Φανερά ο κ. Μπαλκόνης έδωσε το στίγμα της πρεσβείας. Τροχοπέδη στην ίδρυση της οργάνωσης και πρόταση για ανεξάρτητους υποψήφιους βουλευτές. Ακόμα δεν είχε φθάσει από την Αθήνα η οδηγία για βουλευτές με το αντιπολιτευόμενο Δημοκρατικό Κόμμα. (Όπως τη δεκαετία του 1920)
Στις προσπάθειες Ζούλα και Μπούκα να μεταπείσουν την κατάσταση ενισχύει το Μπαλκόνη ο Βαγγέλης Ζαφειράτης, ο οποίος επιδιώκει να θεωρήσει τετελεσμένη απόφαση την πρόταση των ανεξάρτητων υποψηφίων και την ανακοίνωση ότι κινούμαστε προς μια οργάνωση, αλλά δεν αποφασίζουμε την ίδρυσή της.
Με Μπαλκόνη και Ζαφειράτη συμφωνούσαν και οι οπαδοί του Μπεζάνη.
ΟΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΙ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΙ
Στην επιμονή μας για να συζητηθεί και ψηφιστεί η ημερήσια διάταξη, άρα απόφαση ίδρυσης της ανεξάρτητης πολιτικής οργάνωσης και αξιοποίηση του δικαιώματος για να κατεβάσουμε δικούς μας υποψήφιους, οι των Αγίων Σαράντα με τη στήριξη ξανά του Μπεζιάνη, ζήτησαν να έχουν την έδρα και τον πρόεδρο. Τότε, πήγαν να εκραγώ. Το αντιλήφθηκε ο Ζούλας και μου είπε: «Κάνε υπομονή, ας κάνουμε ένα συμβιβασμό διότι θα διαλυθούν τα πάντα» Έκανα τον συμβιβασμό και διάβασα το πρόγραμμα και το καταστατικό Της ΟΜΟΝΟΙΑΣ
Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΙΔΡΥΣΗΣ ΤΗΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ
Δεν ακολούθησε διαδικασία ψήφισης. Απλώς πάρθηκε η απόφαση για την ανακοίνωση ίδρυσης της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, την οποία είχα κάνει έτοιμη. Την πήραν οι εκπρόσωποι των Τιράνων για να την παρουσιάσουν στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας.
Προσωπικά γνώριζα ότι δεν θα δινότανε καμιά σημασία.
Όπως μια μέρα μετά από τα Τίρανα όταν ο Μητσοτάκης επισκέφτηκε τη Δερβιτσάνη δεν έδωσε καμιά σημασία. Εγώ ήμουν δίπλα του με την ιδιότητα του δημοσιογράφου. Εκεί ήταν και όλη η Πρεσβεία, αλλά τίποτε… Ο Μητσοτάκης άνοιξε τη δική του αγκαλιά για τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες … αλλά εκείνοι δεν γνώριζαν τότε τον Γολγοθά. !
Όπως ανέφερα την όλη διαδικασία προετοιμασίας του φακέλου για το Υπουργείο ανέλαβε η εξάδα, η οποία τα κατάφερε, μάλιστα και να απορρίψει την προσπάθεια Αλία για την δική του ΟΜΟΝΟΙΑ. Για λίγο όμως… όσο να βρεθεί το τέλος των πραγματικών ιδρυτών της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και αγωνιστών για τα δικαιώματα του Ελληνισμού.
Παναγιώτης Μπάρκας
Ιανουάριος 2024
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών