Ο Μακαριστός Αναστάσιος συνέδεσε άρρηκτα το όνομά του με την ανασυγκρότηση της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, σε μια ιστορική περίοδο εξαιρετικά δύσκολη, μετά από δεκαετίες σκληρών διωγμών και πλήρους αποδόμησης της εκκλησιαστικής ζωής. Με όραμα, επιμονή και βαθιά πίστη, κατόρθωσε να θέσει εκ νέου τα θεμέλια της Εκκλησίας, όχι μόνο σε υλικό αλλά κυρίως σε πνευματικό επίπεδο.
Κατά τη διάρκεια της ποιμαντορίας του συγκροτήθηκαν εκατοντάδες ενορίες, ανεγέρθηκαν και αναστηλώθηκαν ναοί, ενώ ιδρύθηκαν ιερατικές σχολές που εξασφάλισαν τη σωστή θεολογική κατάρτιση του κλήρου. Παράλληλα, ανέπτυξε ένα εκτεταμένο δίκτυο δράσεων στους τομείς της εκπαίδευσης, της υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας, προσφέροντας έμπρακτη στήριξη σε χιλιάδες ανθρώπους, ανεξαρτήτως θρησκεύματος ή καταγωγής.
Η προσφορά του, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στα όρια της Αλβανίας. Ως καθηγητής Ιστορίας των Θρησκευμάτων στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών επί είκοσι χρόνια, επηρέασε γενιές φοιτητών με το ήθος, τη γνώση και το ανοιχτό πνεύμα του. Το πλούσιο συγγραφικό του έργο αποτελεί μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς για τη θεολογική σκέψη, τον διαθρησκειακό διάλογο και την ιεραποστολική θεολογία. Η εκλογή του ως επίτιμου μέλους της Ακαδημίας Αθηνών το 2006 επισφράγισε την αναγνώριση της πνευματικής και επιστημονικής του προσφοράς.
Ιδιαίτερη θέση στο έργο του κατέχει η ιεραποστολική του δράση στην Αφρική, και κυρίως στην Κένυα, όπου υπηρέτησε με αυταπάρνηση, μεταφέροντας το μήνυμα του Ευαγγελίου μέσα από την παιδεία, την υγειονομική φροντίδα και την κοινωνική αλληλεγγύη. Για τον ίδιο, η ιεραποστολή δεν ήταν θεωρία, αλλά τρόπος ζωής και μαρτυρία αγάπης.
Η Πολιτεία και η κοινωνία αναγνώρισαν το πολυσχιδές έργο του με σημαντικές διακρίσεις, όπως ο Χρυσός Σταυρός μετά Δάφνης του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (1994) και ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας (1997). Ωστόσο, η μεγαλύτερη τιμή για τον ίδιο υπήρξε πάντοτε η διακονία του ανθρώπου και της Εκκλησίας.
Έναν χρόνο μετά την κοίμησή του, η μορφή του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αναστασίου παραμένει ζωντανή στη μνήμη και τις καρδιές όλων όσοι τον γνώρισαν ή εμπνεύστηκαν από το έργο του. Το παράδειγμά του συνεχίζει να φωτίζει τον δρόμο της Ορθοδοξίας με ταπεινότητα, διάλογο και έμπρακτη αγάπη.
Διαβάστε ακόμη
* Ο Gens Pollo για τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο: μια ευρωπαϊκή μαρτυρία πίστης, συμφιλίωσης και οράματος
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών