Σε συλλυπητήριο μήνυμά του, το Γενικό Συμβούλιο της ΟΜΟΝΟΙΑΣ εκφράζει «τη βαθιά οδύνη, εν ονόματι του συνόλου της κοινότητας των Βορειοηπειρωτών», υπογραμμίζοντας ότι ο εκλιπών υπήρξε «πρόσωπο που αγαπήθηκε πραγματικά από όλους» και λειτούργησε διαχρονικά ενωτικά, «μακριά από κομματικές σκοπιμότητες».
Η ΟΜΟΝΟΙΑ αναφέρεται με ιδιαίτερη έμφαση στη σταθερή και έμπρακτη στήριξη του Μιχάλη Παντούλα προς την Εθνική Ελληνική Μειονότητα, σημειώνοντας ότι χάθηκε «ένας σπουδαίος φίλος, συμπαραστάτης στα δύσκολα και συνήγορος σε όλες τις προσπάθειες που αφορούσαν ζητήματα στην Ελληνική Πολιτεία», αλλά και στους αγώνες για «περισσότερη αξιοπρέπεια και εφαρμογή ιστορικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων από την πλευρά της Αλβανίας».
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στη στάση ζωής του εκλιπόντος, καθώς, όπως τονίζεται, η προσφορά του δεν περιορίστηκε σε λόγια ή θεσμικές παρεμβάσεις από απόσταση. Αντιθέτως, επρόκειτο για άνθρωπο που βίωνε «εκ του σύνεγγυς τα προβλήματα» και είχε «φυσική παρουσία στις πλέον δύσκολες στιγμές και δοκιμασίες» της Μειονότητας.
Ως γνήσιος Ηπειρώτης ευπατρίδης, ο Μιχάλης Παντούλας συνέχισε και μετά την αποχώρησή του από την ενεργό πολιτική να αγωνίζεται με ακόμη μεγαλύτερη αφοσίωση για τον εκτός των συνόρων της Ελλάδας Ηπειρωτικό Ελληνισμό. Σημαντική υπήρξε και η συμβολή του στον χώρο της ιστορικής έρευνας, με στόχο την «κατοχύρωση και προαγωγή της ιστορικής αλήθειας με επιστημονικό ζήλο», γεγονός που, σύμφωνα με την ΟΜΟΝΟΙΑ, τον καθιστά παράδειγμα προς μίμηση για φιλολόγους και ιστορικούς.
Το συλλυπητήριο μήνυμα αναδεικνύει, επίσης, τη διακριτική αλλά ουσιαστική συμμετοχή του στην ανόρθωση της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Αλβανία. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, υπήρξε «ένας από τους αφανείς, κατά τον τύπο, συνεργάτες του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κυρού Αναστασίου», με έργο και προσφορά που «γνωρίζει ο Κύριος».
Κλείνοντας, η ΔΕΕΕΜ «ΟΜΟΝΟΙΑ» απευθύνει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια του εκλιπόντος, «για την οποία πάντοτε καμάρωνε», επαναλαμβάνοντας με συγκίνηση την κοινή ευχή και προσδοκία:
«Αιωνία η μνήμη του καλού μας φίλου Μιχάλη.»
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών