Σε νέο κύμα προκλητικής ρητορικής προχώρησε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με αφορμή τις εκδηλώσεις για την επέτειο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης, επιλέγοντας για ακόμη μία φορά να συνδέσει την Αγία Σοφία με πολιτικά και ιδεολογικά μηνύματα υψηλής έντασης.
Μετά την προσευχή της Παρασκευής στην Αγία Σοφία, ο Τούρκος πρόεδρος δήλωσε ότι «υπάρχουν ακόμη εκείνοι που δεν μπορούν να χωνέψουν την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης», προσθέτοντας πως κάποιοι «δεν μπορούν να ξεφύγουν από τα νύχια 573 ετών θυμού». Οι αναφορές του ερμηνεύονται ως σαφείς αιχμές τόσο προς τη Δύση όσο και προς όσους αντιδρούν στη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.
Ο Ερντογάν δεν περιορίστηκε μόνο στις γνωστές εθνικιστικές κορώνες. Επιχείρησε παράλληλα να παρουσιάσει την Άλωση ως πράξη «σωτηρίας» της Πόλης και της Αγίας Σοφίας, υποστηρίζοντας ότι πριν από το 1453 η Κωνσταντινούπολη είχε οδηγηθεί σε παρακμή και λεηλασίες. Πρόκειται για μία αφήγηση που εντάσσεται στη διαρκή προσπάθεια της τουρκικής ηγεσίας να επαναπροσδιορίσει ιστορικά γεγονότα μέσα από ένα νεο-οθωμανικό πρίσμα.
Οι δηλώσεις έγιναν στο πλαίσιο μεγάλων εκδηλώσεων στην Κωνσταντινούπολη, με θρησκευτικές τελετές, πορείες και φιέστες που οργανώθηκαν υπό την αιγίδα της τουρκικής κυβέρνησης. Ο ίδιος ο Ερντογάν συμμετείχε ενεργά, διαβάζοντας στίχους από το Κοράνι μέσα στην Αγία Σοφία, σε μια ακόμη συμβολική κίνηση με έντονο πολιτικό αποτύπωμα.
Η επιλογή του Τούρκου προέδρου να επαναφέρει διαρκώς τη ρητορική της «κατάκτησης» δεν θεωρείται τυχαία. Αναλυτές εκτιμούν ότι επιχειρεί να συσπειρώσει το συντηρητικό και εθνικιστικό ακροατήριό του, σε μια περίοδο όπου η τουρκική οικονομία συνεχίζει να αντιμετωπίζει σοβαρές πιέσεις και η κοινωνική δυσαρέσκεια αυξάνεται.
Παράλληλα, η συνεχής εργαλειοποίηση της Αγίας Σοφίας προκαλεί έντονες αντιδράσεις διεθνώς. Η Αγία Σοφία αποτελεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και σύμβολο οικουμενικής σημασίας. Για πολλούς, η μετατροπή της σε σκηνικό πολιτικών επιδείξεων ισχύος τραυματίζει τον διαχρονικό και υπερεθνικό χαρακτήρα της.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, οι νέες δηλώσεις Ερντογάν έρχονται να ενισχύσουν την εικόνα μιας Τουρκίας που επιλέγει όλο και συχνότερα την ένταση, τον ιστορικό αναθεωρητισμό και τη διχαστική ρητορική αντί του διαλόγου και της συνεννόησης.
Μετά την προσευχή της Παρασκευής στην Αγία Σοφία, ο Τούρκος πρόεδρος δήλωσε ότι «υπάρχουν ακόμη εκείνοι που δεν μπορούν να χωνέψουν την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης», προσθέτοντας πως κάποιοι «δεν μπορούν να ξεφύγουν από τα νύχια 573 ετών θυμού». Οι αναφορές του ερμηνεύονται ως σαφείς αιχμές τόσο προς τη Δύση όσο και προς όσους αντιδρούν στη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.
Ο Ερντογάν δεν περιορίστηκε μόνο στις γνωστές εθνικιστικές κορώνες. Επιχείρησε παράλληλα να παρουσιάσει την Άλωση ως πράξη «σωτηρίας» της Πόλης και της Αγίας Σοφίας, υποστηρίζοντας ότι πριν από το 1453 η Κωνσταντινούπολη είχε οδηγηθεί σε παρακμή και λεηλασίες. Πρόκειται για μία αφήγηση που εντάσσεται στη διαρκή προσπάθεια της τουρκικής ηγεσίας να επαναπροσδιορίσει ιστορικά γεγονότα μέσα από ένα νεο-οθωμανικό πρίσμα.
Οι δηλώσεις έγιναν στο πλαίσιο μεγάλων εκδηλώσεων στην Κωνσταντινούπολη, με θρησκευτικές τελετές, πορείες και φιέστες που οργανώθηκαν υπό την αιγίδα της τουρκικής κυβέρνησης. Ο ίδιος ο Ερντογάν συμμετείχε ενεργά, διαβάζοντας στίχους από το Κοράνι μέσα στην Αγία Σοφία, σε μια ακόμη συμβολική κίνηση με έντονο πολιτικό αποτύπωμα.
Η επιλογή του Τούρκου προέδρου να επαναφέρει διαρκώς τη ρητορική της «κατάκτησης» δεν θεωρείται τυχαία. Αναλυτές εκτιμούν ότι επιχειρεί να συσπειρώσει το συντηρητικό και εθνικιστικό ακροατήριό του, σε μια περίοδο όπου η τουρκική οικονομία συνεχίζει να αντιμετωπίζει σοβαρές πιέσεις και η κοινωνική δυσαρέσκεια αυξάνεται.
Παράλληλα, η συνεχής εργαλειοποίηση της Αγίας Σοφίας προκαλεί έντονες αντιδράσεις διεθνώς. Η Αγία Σοφία αποτελεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και σύμβολο οικουμενικής σημασίας. Για πολλούς, η μετατροπή της σε σκηνικό πολιτικών επιδείξεων ισχύος τραυματίζει τον διαχρονικό και υπερεθνικό χαρακτήρα της.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, οι νέες δηλώσεις Ερντογάν έρχονται να ενισχύσουν την εικόνα μιας Τουρκίας που επιλέγει όλο και συχνότερα την ένταση, τον ιστορικό αναθεωρητισμό και τη διχαστική ρητορική αντί του διαλόγου και της συνεννόησης.
Διαβάστε ακόμη

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών