Γράφει ο Σοφοκλής Έξαρχος
Το Κοράνι ή Βιβλίο του Θεού θεωρείται από τους μουσουλμάνους (υποταγμένους) να είναι ο Αληθινός και ο Αλάθητος λόγος του Θεού. Αυτό το βιβλίο έχει προκύψει από τις ομολογίες του Προφήτη Μωάμεθ, εμπνευσμένες και υπαγορευμένες από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ, ο οποίος ταυτίζεται με το Πνεύμα του Θεού. Αυτές οι ομιλίες ή ομολογίες προς τον Προφήτη έχουν καταγραφεί από το γραμματέα του Μωάμεθ Ζείδ-Ιμπν Τάμπες, κατά το έτος 610 μ.Χ., την 27η νύχτα του Ραμαζανιού. Οι ομολογίες και οι αποκαλύψεις του Θεού προς τον Προφήτη Μωάμεθ συνεχίστηκαν σε όλη τη διάρκεια της ζωής του.
Κατά τους μουσουλμάνους το Κοράνι είναι ο οδηγός και η Αληθινή Θρησκεία του Μοναδικού Θεού και θεωρείται ως η Τρίτη Διαθήκη μετά την Παλαιά και Καινή Διαθήκη του Ιησού Χριστού.
Ο Μωάμεθ θεωρείται να είναι ο τελευταίος και ο μεγαλύτερος Προφήτης, καθοδηγούμενος και σταλμένος από το Θεό με σκοπό να διορθώσει και να επαναφέρει τους ανθρώπους στην Αληθινή Θρησκεία.
Το Κοράνι ισχυρίζεται ότι οι προηγούμενες θρησκείες δεν κατανόησαν, παρανόησαν ή αλλοίωσαν το περιεχόμενο των αποκαλύψεων από τους προηγούμενους προφήτες.
Ο Μωάμεθ γεννήθηκε το 570 μ.Χ., με πατέρα υον Αμπντάλ-Μόταλεμπ από τη φυλή των Κορειστών της Μέκκας. Έμεινε ορφανός από τους δύο γονείς σε μικρή ηλικία και τον ανέθρεψε ο παππούς του Αβδές-Μοταλέμπ. Αργότερα τον ανέλεβε ο θείος του Αμπού-Τολέμπ. Ο πρώτος γάμος του Μωάμεθ ήταν με τη χήρα Χατιτζά που τύχενε να είναι 15 χρόνια μεγαλύτερη του.
Μετά τις πρώτες καταγραφές του Κορανίου, αυτό υπέστη αρκετές διορθώσεις και συμπληρώσεις καταλήγοντας στο τελικό κείμενο κατά τη διάρκεια του Χαλίφη Αμπού-Μπέκρ, συνοδηπόρου του Προφήτη, όπως και του δεύτερου Χαλίφη Ομάρ, ο οποίος κυκλοφόρησε αρκετά αντίγραφα. Ο τρίτος Χαλίφης Οσμάν επεξεργάστηκε ξανά το πρωτότυπο κείμενο, αφού είχαν παρεισφρήσει πολά λάθη και παρεμβολές. Αυτός εξέδωσε τελικά το Πραγματικό Κοράνι, το οποίο παραμένει εώς και σήμερα ο αναλλίωτος Επίσημος Αληθινός Λόγος του Θεού.
Το Κοράνι μεταφράστηκε στην Ελληνική γλώσσα το 1885 από τον Κ.Τ.Πεντάκη, ενώ στην Τούρκικη Γλώσσα η μετάφραση έγινε τον εικοστό αιώνα και είναι περίεργη η εύκολη διάδωση του. Για αιώνες η μετάφραση του από την αραβική σε άλλες γλώσεις ήταν απαγορευμένη, επειδή οι άραβες τη θεωρούσαν αλλοίωση του γνήσιου Λόγου του Θεού. Πράγματι ο δυτικός τρόπος σκέψης και η εννοιολογία των λέξεων μπορεί να διαφέρει από εκείνων των αράβων.
Το Κοράνι περιλαμβάνει εξ αρχής νουθεσίες, εντολές και συμβουλές που πηγάζουν από το Πνεύμα του Θεού μεταφερόμενες στον Προφήτη Μωάμεθ δια μέσου Αρχάγγελου Γαβριήλ, ο οποίος απευθύνεται σε ευθύ λόγο στον πρώτο ενεστώτα χρόνο ή μαζί με το Θεό στον πρώτο πληθυντικό. Πολλές φορές οι εντολές δίνονται απευθίας από το Θεό στον Μωάμεθ ή προς τους πιστούς. Τελικά αυτές οι εντολές πρέπει να μεταφερθούν στους απλούς ανθρώπους και αποτελούν ή εκφράζουν καλούς τρόπους συμπεριφοράς. Εκφράζουν και δείχνουν την στάση που πρέπει να έχουν οι πιστοί απέναντι στο Θεό, αλλά και απέναντι στον συνάνθρωπο ή κοινωνικό σύνολο ανθρώπων.
Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ δηλώνει εξ αρχής ότι στο Κοράνι δεν υπάρχει τίποτα το αμφισβητούμενο και τα κείμενα απευθύνονται σε ανθρώπους που φοβούνται τον Κύριο και πιστεύουν απόλυτα σε Αυτόν. Απευθύνεται σε όσους πιστεύουν στα μυστήρια και στα θαύματα του Κυρίου, όπως και σ’ εκείνους που προσεύχονται και πιστεύουν στην Συντέλεια του Κόσμου και στην Ημέρα της Μεγάλης Κρίσεως. Απευθύνεται σε πιστούς και ταπεινούς ανθρώπους που έχουν τη διάθεση να μοιραστούν τα αγαθά του με άλλους ανθρώπους.
Το Κοράνι κηρύσσει τη Μοναδικότητα του Θεού και απαιτεί από τους πιστούς την Αποκλειστικότητά του. Δεν δέχεται την πίστη και τη λατρεία ειδώλων ή άλλων θεοτήτων.
Ο Θεός του Κορανίου είναι Παντοδύναμος, Παντογνώστης, είναι σπλαχνικός και ευνοϊκός προς τους πιστούς, αλλά είναι εξίσου αποφασιστικός και τιμωρός προς τους Άπιστους. Προστάζει καλοσύνη, τιμιότητα και δικαιοσύνη προς τους ανθρώπους, όπως και βοήθεια προς τα ορφανά ή ελεημοσύνη προς τους φτωχούς.
Τα σημαντικότερα καθήκοντα ενός μουσουλμάνου είναι η απόλυτη πίστη στον Μοναδικό Θεό, η προσευχή και η νηστεία, όπως και το σημαντικό και μοναδικό υποχρεωτικό Προσκύνημα στο Ιερό Τέμενος Καάμπα στη Μέκκα.
Οι δηλώσεις του Αρχάγγελου Γαβριήλ εξ αρχής ξεχωρίζουν και κάνουν διάκριση στους ανθρώπους, κατατάσσοντάς τους σε δύο μεγάλες κατηγορίες που η πρώτη περιλαμβάνει τους πιστούς μουσουλμάνους ή υπαταγμένους στο Θεό και στον Προφήτη Μωάμεθ, ενώ η δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνει ειδωλολάτρες, άπιστους Άραβες και μη, θεωρώντας τους εξαπατημένους, παραπλανημένους, τυφλούς, κουφούς και ανόητους. Τη δεύτερη κατηγορία την παρομοιάζει με άνθρωπο που άναψε φωτιά για να φωτίσει τον τόπο τριγύρω του, αλλά ο Κύριος -λέει το Κοράνι- γρήγορα του την έσβησε και τον άφησε στο σκοτάδι. Και σ’ αυτό το σημείο προκύπτει η ερώτηση: «Εφόσον ο Κύριος είναι Παντογνώστης, Πάνσοφος και Σπλαχνικός, γιατί θέλησε να αφήσει στο σκοτάδι έναν άνθρωπο που θέλησε να φωτίσει το περιβάλλον του;». Την κατηγορία ανθρώπων που είναι Άπιστοι ο Θεός του Κορανίου θα τους καταστρέψει και θα τους παραδώσει στη φωτιά της Κολάσεως. Δεν κάνει καμία προσπάθεια να τους διορθώσει και να τους φέρει στο σωστό δρόμο. Ενώ για τους πιστούς, τους ταπεινούς και εκείνους που κάνουν αγαθοεργείες, ο Θεός τους προστατεύει και τους τοποθετεί την Ημέρα της Κρίσεως σε κήπους με τρεχούμενα νερά και με πολλούς καρπούς. Θα είναι κοντά στο Θεό και θα έχουν γυναίκες αγνές και παρθένες. Οι πιστοί θα μείνουν εκεί στον αιώνα τον άπαντα (25). Εδώ βέβαια γίνεται λόγος και άντρες και όχι για γυναίκες, οι οποίες και αυτές θα ήθελαν να έχουν αγνούς και τίμιους άντρες.
Αυτό το Μοτίβο του Κορανίου που κατατάσσει τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες, πιστούς και άπιστους, διαπερνά όλο το βιβλίο και επαναλαμβάνεται δεκάδες αν όχι με εκατοντάδες φορές.
Η Μοναδικότητα και η Αποκλειστικότητα του Θεού
Η πρώτη εντολή του Αρχάγγελου Γαβριήλ προς τον Προφήτη Μωάμεθ είναι για τους πιστούς ανθρώπους που πρέπει να φοβούνται και να λατρεύουν τον Μοναδικό Θεό του Ισλάμ και δίπλα του να μην βάζουν κανένα άλλον. Αυτή η εντολή τονίζεται και επαναλαμβάνεται πλειστάκις σε όλο το περιεχόμενο του βιβλίου. Η επανάληψη, ίσως η μητέρα της γνώσης και μάθησης, γίνεται κατά τη γνώμη μου με σκοπό εμπέδωσης και Ρίζωσης στη συνείδηση των πιστών της Μονοθεϊστικής Θρησκείας του Ισλάμ, αλλά δεν ήταν καινούργια και ριζοσπαστική Ιδέα. Αν ρίξουμε μιά ματιά στην Παλαιά Διαθήκη των Εβραίων, βλέπουμε το εξής γεγονός. Όταν ο Μωυσής λαμβάνει από το Θεό τις δέκα εντολές δίπλα στν αναμένη βάτο στο όρος Σινά, ακούει το Θεό να του λέει: «Δεν επιτρέπεται να προσκυνήσετε άλλο Θεό, γιατί εγώ ο Κύριος δεν δέχομαι άλλους αντίζηλους Θεούς. Το όνομά μου είναι Θεός που απαιτεί Αποκλειστικότητα, ταπεινότητα και τυφλή πίστη. Εγώ είμαι ο Αληθινός Θεός!». Ο Μωυσής ήταν ο Προφήτης που μεσολάβησε μεταξύ Εκείνου και ανθρώπων λέγοντάς τους: «Ο Θεός με διέταξε να μην διαφθαρείτε ποτέ, να μην κατασκευάσετε κάποια εικόνα οποιασδήποτε μορφής, ομοίωμα άντρα ή γυναίκας, κάποιο ζώο ή πτερωτό. Εσάς επέλεξε ο Θεός να γίνετε ο λαός του και η Ιδιοκτησία του». Η ίδια εντολή επαναλαμβάνεται και όταν ο Μωυσής ανεβαίνει στο βουνό με άλλους συνανθρώπους του, λαμβάνοντας οδηγίες για την κατασκευή του Θυσιαστηρίου, της Επίχρησης Κιβωτού της Διαθήκης και την απαράγραπτη τήρηση της ‘’Αργείας του Σαββάτου’’.
Τη Μοναδικότητα του Κυρίου στην Παλαιά Διαθήκη τη συναντάμε επίσης και στην πρώτη επαφή του Μωυσή με το Θεό στην Αίγυπτο, όταν ο Θεός του δίνει εντολή να καθοδηγήσει την Έξοδο των Εβραίων στην Έρημο δια μέσου της Ερυθράς θάλασσας και μετά στη γή της Επαγγελίας, χαρακτηρίζοντας αυτόν το λαό περιούσιο και δική του Ιδιοκτησία. Διαμηνύει ο Θεός ότι θα είναι το ‘’Βασίλειο των Ιερέων και το έθνος το ξεχωριστό’’.
Η Μοναδικότητα του Θεού στο Κοράνι επαναλαμβάνεται και στην Πίστη του Αβραάμ, ο οποίος μαζί με τους γιούς του βασίζεται στον Μοναδικό Θεό, ενώ οι πρόγονοι του ήταν Ειδωλολάτρες. Για την εποχή που μιλάμε στην Εγγύς Ανατολή και Μεσοποταμία λάτρευαν και άλλες θεότητες όπως ο Θεός Βάαλ και Ασάρτη.
Το Κοράνι είναι ξεκάθαρο για τη Μοναδικότητα του Θεού όταν ο Αχάγγελος Γαβριήλ λέει στον Μωάμεθ: «Μην λατρέυετε άλλους Θεούς, γιατί φοβάμαι για εσάς την τιμωρία της Μεγάλης Ημέρας της Κρίσεως.» (21/38)
Το Κοράνι επικυρώνει τη Βίβλο του Μωυσή σε γλώσσα Αραβική για να διδαχτούν οι κακοί άνθρωποι και οι καλοί να λάβουν χαρμόσυνες ειδήσεις. (12/382) Ενώ το Κοράνι διεξάγει ένα σταθέρο εκφοβισμό για τη Μοναδικότητα του Θεού και την μη ύπαρξη άλλων θεοτήτων, άθελά του, τους δίνει υπόσταση και ύπαρξη όταν γράφει: «Υπάρχει κανείς πιο πλανημένος από αυτόν που επικαλείται κάποια άλλη θεοήτα αντί για το Θεό;(5/38) Οι θεότητες αυτές δεν δίνουν προσοχή σε αυτές τις επικλείσεις.» (5/385) Και συνεχίζει άμεσα: « Όταν οι άνθρωποι θα ενωθούν για να κριθούν, οι θεότητες αυτές θα γίνουν εχθροί τους και θα τους συμπεριφερθούν με αχαριστία» (6/381). Δηλαδή οι θεότητες αυτές έχουν ύπαρξη και υπόσταση.
Στους διάλογους του Γαβριήλ με τον Μωάμεθ απευθυνόμενοι προς τους ανθρώπους το Κοράνι προσπαθεί με εκβιαστικό και πονηρό τρόπο να αφοπλίσει πιστούς και άπιστους, παρουσιάζωντας ως παράδειγμα την πίστη των απογόνων των Ισραηλιτών προς τις ομολογίες του Μωυσή, ενώ οι υποψιασμένοι άραβες λένε: « Ο ίδιος ο Μωάμεθ επινόησε το Κοράνι». Τότε παρεμβαίνει ο Μωάμεθ και λέει: «Αν εσείς δεν πιστεύετε ότι αυτό το Βιβλίο πηγάζει από το Θεό, ενώ εκείνοι πίστευαν, τότε πια ποινή σας αρμόζει στην υπεροψία και περιφρόνησή σας;» (10/381) Το Κοράνι, ενώ δηλώνει κατ’ επανάληψη ότι ο Θεός ειναι Παντοδύναμος, Παντογνώστης και Πάνσοφος, δεν μας μια ξεκάθαρη εικόνα του. Με τι μοιάζει και ποιά είναι η μορφή του.
Σε μία από τις περιγραφές της Παλαιάς Διαθήκης αναφέρεται ότι όταν ο Μωυσής μαζί με τον αδελφό του Ααρών, τον Ναβάδ, τον Άβιου και τους 70 πρεσβύτερους ανέβηκαν στο Όρος Σινά, αντίκρισαν τον Θεό κι έφαγαν και ήπιαν. Αργότερα ο Μωυσής αναφέρει ότι ο Θεός του είπε: «Θα έρθω να σε δω προσωπικά και μην ανησυχείς. Δεν θα μπορέσεις όμως να δεις το πρόσωπο μου, γιατί κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να με δει και να μείνει εν ζωή».
Ο Μωυσής συμπληρώνει λέγοντας: «Σας μίλησε ο Θεός μέσα από τη φωτιά, τον ακούγατε να μιλάει, αλλά δεν βλέπατε τη μορφή του. Σας αποκάλυψε τη Διαθήκη του με τις δέκα εντολές. Τις έγραψε σε δύο πέτρινες πλάκες και διέταξε να τις τηρείτε. Διέταξε να μην διαφθαρείτε ποτέ, να μην κατασκευάσετε κάποιο είδωλο, κάποια εικόνα οποιασδήποτε μορφής, ομοίωμα άντρα ή γυναίκας, κάποιο ζώο ή πτερωτό.» Επομένως και στο Κοράνι ο Θεός δεν παρουσιάζεται ως εικόνα, παρά μόνο ο Μωάμεθ ακούει τη φωνή του δια μέσου της φωνής του Αρχάγγελου Γαβριήλ.
Στην Ελληνική Μυθολογία και σε άλλα πολλά κείμενα για τους Θεούς του Ολύμπου ή το Δωδεκάθεο των Αρχαίων Ελλήνων, οι Θεοί έχουν ανθρώπινη μορφή, ασφαλώς με υπερφυσικές δυνάμεις, αλλά και με ανθρώπινα χαρακτηριστικά προσόντων και ελαττωμάτων. Οι γλύπτες και οι καλλιτέχνες τις Αρχαιότητας αποτύπωσαν την εικόνα και τη μορφή τους. Σήμερα αυτοί οι Θεοί ταυτίζονται από κάποιους συνομοσιωλόγους ως εξωγήινα όντα.
Τα Χριστιανικά δόγματα ισχυρίζονται ότι ο άνθρωπος κατασκευάστηκε από το Θεό κατ’ ομοίωση και κατ’ εικόνα του. Στο Σύμβολο της Χριστιανικής Πίστεως ο Θεός είναι ασύλληπτος και αόρατος για τις ανθρώπινες αισθήσεις. Έμμεσα όμως, ο Θεός έχει ανθρώπινη υπόσταση όταν δηλώνει ότι, όταν ο Ιησούς Χριστός ανελήφθη εις τους Ουρανούς μετά την ανάσταση του, κάθησε δεξιά του Πατρός. Αυτό σημαίνει ότι είναι δύο προσωπικότητες, αλλά ταυτόχρονα χαρακτηρίζει τον Χριστό να είναι ομοούσιος του Πατρός (identical). Εάν το σύμβολο της πίστεως θεωρούσε το Χριστό ταυτόσημο με το Θεό, έπρεπε να γράφει: «Όταν ο Ιησούς Χριστός ανεστήθη και ανελήφθη εις τους Ορανούς κάθησε και έπιασε το Θρόνο του.» Κατά κάποιο τρόπο ο Θεός του Χριστιανισμού έχει σχετική Ανθρώπινη Υπόσταση και αυτό εκφράζεται καλύτερα με την τριαδική μορφή του Πάτερ Υιός και το Άγιο Πνεύμα.
Ο Θεός του Κορανίου, οι Άγγελοι Κυρίου και οι βάσεις του Βιβλίου
Ο Θεός του Κορανίου δεν έχει κανένα πρόβλημα με τους πιστούς μουσουλμάνους και τους υπόσχεται τον Παράδεισο, ενώ τους άπιστους τους παραπλανά να τους Θανατώσει και να τους επαναφέρει στη ζωή για να απολογηθούν την Ημέρα της Κρίσεως.(28)
Δεν είναι ξεκάθαρη ούτε η αντιπαράθεση του Θεού με τους Αγγέλους, όταν εκείνοι έχουν αντίθετη γνώμη σχετικά με την τοποθέτηση ενός τοποτηρητή στο ανθρώπινο γένος. Ο Θεός περιβάλλεται και εκφράζεται δια μέσω αγγέλων όταν εκείνοι τον δοξάζουν και του λένε: «Εσύ είσαι Παντογνώστης και Πάνσοφος, Εσύ είσαι αυτός που γνωρίζει τα πάντα, αυτός που έπλασε τη γη και ανεβαίνοντας στον Ουρανό δημιούργησες τους Εφτά Ουρανούς.» (29) Ο Θεός απαντά: «Εγώ ξέρω, εσείς δεν ξέρετε.» Σ’ αυτή την περίπτωση ο Θεός του Κορανίου παρουσιάζεται αυταρχικός. Τώρα γιατί ο Ουρανός αποτελείται από άλλους Εφτά και όχι από λιγότερους και περισσότερους, δύσκολη θα είναι η απάντηση από κάποιον που έχει υπόψη του τις σύγχρονες γνώσεις Αστρονομίας. Το Εφτά θεωρείται μυστικιστικός αριθμός και προσδιορίζει εφτά Σάλπιγγες, Εφτά Πύλες του Παραδείσου και της Κόλασης.
Στο Κοράνι για πρώτη φορά στην παράγραφο 3 του πρώτου κεφάλαιου αναφέρεται ο Σατανάς με την ονομασία ‘’Ίμπλις’’, ο οποίος με αλαζονία αρνήθηκε να προσκυνήσει τον Αδάμ και τότε ο Θεός τον έδιωξε από τον Παράδεισο εκσφενδονίζοντάς τον από τους Ουρανούς στη Γη για να συνεχίζει να διαβάλει τους ανθρώπους ενάντια στο Θεό.
Το Κοράνι αναγνωρίζει και βασίζεται στις Ιερές Γραφές, δηλώνοντας κατ’ επανάληψη, ότι αυτό το Βιβλίο με Εντολές για τους πιστούς εστάλει από το Θεό με σκοπό να ενισχύσει τις Γραφές. Αυτή η ιδέα είναι ταυτόσημη και τη δήλωση του Ιησού Χριστού όταν είπε: «Δεν ήρθα να καταργήσω τους προφήτες, αλλά να τους συμπληρώσω.»
Το Κοράνι αναφέρεται επίσης στους πρωτόπλαστους της Γης Αδάμ (Αντέμ) και Έυα (Χαβά), όπως και στο προπατορικό Αμάρτημά τους, το οποίο υποχρέωσε το Θεό να τους διώξει από τον Παράδεισο. Το Κοράνι αναγνωρίζει τη μετάνοια του Αδάμ επειδή ο Κύριος είναι φιλεύσπλαχνος, ενώ για την Έυα δεν κάνει κανένα σχόλιο.
Το Κοράνι καταγράφει: «Όσοι άνθρωποι θα πιστέψουν στις Εντολές του Κυρίου, ποτέ δε θα κυριευθούν από φόβο και ούτε θα λυπηθούν.» (38) Και ενώ υπόσχεται αυτό το Κοράνι, μόλις τρεις παραγράφους παρακάτω συνεχίζει: «Να φοβάστε την παρουσία μου (του Κυρίου).» (41) «Κανείς δεν γνωρίζει τα Μυστήρια του Ουρανού και της Γης εκτός από το Θεό. Δεν υπάρχει Μυστήριο στον Ουρανό και στη Γη που να μην είναι γραμμένα στο Ένδοξο Βιβλίο του Θεού, αντίφραφο του οποίου είναι το Κοράνι.» Φαίνονται ξεκάθαρα οι αντιφάσεις.
Ο Θεός του Κορανίου δια μέσου του Αρχάγγελου Γαβριήλ απευθύνεται στον Μωάμεθ να του υπενθυμήσει τις ευεργεσίες και τις θυσίες του προς τους Ισραηλίτες για να τους φέρει στο σωστό δρόμο βέβαια με την προϋπόθεση να τον λατρεύουν και να τον ευεργετούν. (56) Έτσι και ο Θεός του Κορανίου δεν είναι κανένας άλλος εκτός από Έκείνον των Εβραίων της Παλαιάς Διαθήκης που αναφέρεται με το όνομα ‘‘Ιεχωβάς’’.
Το Κοράνι υπενθυμίζει στους απογόνους του Ισραήλ τις ευεργησίες προς αυτούς, την απελευθέρωση από τον Φαραώ της Αιγύπτου, το άνοιγμα της Ερυθράς Θάλασσας, την περιπλάνησή τους στην Έρημο και τη διατροφή τους με Μάνα και ορτύκια, όπως και τη σύναψη της Διαθήκης μεταξύ Θεού και Εκείνων από τον Μωυσή.
Οι Ισραηλίτες όμως δεν πίστεψαν στα λόγια του Μωυσή και τις ενέργειες του Θεού, αλλά συνέχισαν να παρανομούν και να λατρεύουν το ‘’Μοσχάρι’’. Οι Ισραηλίτες δεν πίστεψαν ούτε στα θαύματα του Μωυσή, όταν Εκείνος χτύπησε το βράχο με το ραβδί του για να αναβλύσει νερό και να σβήσει τη δίψα των κατοίκων στην Έρημο. Δεν πίστεψαν ούτε στα σημάδια που κατά καιρούς εμφάνιζε ο Θεός, αλλά συνέχισαν να θανατώνουν τους Προφήτες. Όλη αυτή η συμπεριφορά προκάλεσε την οργή του Θεού, η οποία αργότερα θα ξεσπάσει σε τιμωρία αυτού του Υπέροχου Λαού, που ο Θεός είχε επιλέξει και είχε υψώσει πάνω απ’ όλους τους άλλους. (47) Αναφερόμενο σ’ αυτά τα παραδέιγματα από τις Γραφές, το Κοράνι κάνει ένα διαχωρισμό μεταξύ ανθρώπων που τήρησαν τους νόμους της Διαθήκης και σ’ εκείνους που απομακρύθηκαν από τις Εντολές του Θεού και παραβίασαν την ‘’Αργία του Σαββάτου’’. Στη δεύτερη κατηγορία θα ξεσπάσει η Οργή του Θεού την Ημέρα της Κρίσεως. Και για να γίνει πιο πιστευτό το Κοράνι αναφέρει το θαύμα της ‘’Ξανθιάς Αγελάδος’’ υποδεικνυόμενη από τον Μωυσή. ‘’Όταν οι Ισραηλίτες χτύπησαν με το σκέλος της το πτώμα ενός φονεμένου συμπατριώτη, εκείνος ανεστήθη κατά βούληση Θεού, για να πείσει τους ανθρώπους στην παντοδυναμία του και να τους φέρει στο σωστό δρόμο.’’
Κατ’ επανάληψη το Κοράνι αναφέρεται στην Ημέρα της Κρίσεως και στην Ανάσταση νεκρών, μια δήλωση και αντίληψη καταγεγραμμένη πλειστάκις στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη.
Στη δεύτερη κατηγορία ήταν άνθρωποι που οι καρδιές τους ήταν σκληρές (74), που δεν πίστεψαν και παραποίησαν το λόγο του Θεού, συνέχισαν να γράφουν βιβλία με ψευτοαφηγήσεις, φάνηκαν απείθαρχοι (83) σκοτώνοντας ο ένας τον άλλον και διέπραξαν το κακό βυθισμένοι στις αμαρτίες τους. Ο Αληθινός Θεός όμως που γνώριζε τι έκαναν στα κρυφά και φανερά τους υπέβαλε σκληρά βασανιστήρια (88) και τους καταδίκασε στις αιώνιες φλόγες της Κολάσεως, ειδικά την Ημέρα της Κρίσεως και της Ανάσταση Νεκρών.
Το Κοράνι αναφέρεται επίσης στον Απεσταλμένο και Απόστολο του Θεού Ιησού Χριστό τον γιό της Μαρίας του οποίου οι ασεβείς και οι άδικοι του συμπεριφέρθηκαν άδικα, παρόλο που ήταν προικισμένος με το Άγιο Πνεύμα (87). Οι άνθρωποι δεν πίστεψαν σ’ αυτόν, τον περιφρόνησαν, τον χλεύασαν και τον δολοφόνησαν, όπως είχαν κάνει και στον προηγούμενο Προφήτη, τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Επομένως το Κοράνι δέχεται τη Θεϊκή προέλευση του Χριστού, ως προφήτη ενισχυμένου με το Άγιο Πνεύμα, αλλά όχι γιου του Θεού και ταυτιζόμενο με τον Κύριο του Κορανίου. ‘’Ο πραγματικός Θεός του Κορανίου είναι Μοναδικός και δεύτερος δεν Υπάρχει.’’
«Το Κοράνι λοιπόν είναι αληθώς το μεταγενέστερο Βιβλίο του Θεού, το οποίο επικυρώνει τις Ιερές Γραφές. (91/27). Απεχθάνεται τους άπιστους και τους απειλεί λέγοντας: «Όποιος κηρυχθεί εχθρός του Κυρίου, Αγέλων και Αοστόλων θα έχει Εχθρό το Θεό.»(98/28)
Οι Άγγελοι της Βαβυλώνας και η προσπάθεια του Κορανίου για ενσωμάτωση στη Θρησκεία των Εβραίων και Χριστιανών
Ακατανόητες και μπερδεμένες είναι οι αναφορές του Κορανίου στους Άγγελους της Βαβυλώνας Χαρούτ και Μαρούτ, οι οποίοι μετέφεραν στους άπιστους ανθρώπους την τέχνη της Μαγείας, εξαπατώντας το βασιλιά Σωλομόντα, ο οποίος δεν ήταν άπιστος. Αυτοί οι Άγγελοι που έγιναν Δαίμονες έμαθαν τους ανθρώπους πώς να κάνουν το κακό και να βάζουν τα ζευγάρια σε διχόνοια. Κατά περίεργο τρόπο όμως, ήταν και ειλικρινείς με τους ανθρώπους, όταν δήλωναν τα εξής: «Εμείς είμαστε ο Πειρασμός, πρόσεχε μην γίνεις Άπιστος.» Και το περίεργο είναι ότι στην ίδια παράγραφο αναφέρεται: «Οι Άγγελοι αυτοί κανέναν δεν έβλαψαν χωρίς εντολή Κυρίου.» (102/28) Καταλαβαίνει ο αναγνώστης ότι και οι Δαίμονες έγιναν κατ’ εντολή Κυρίου. Και πάλι προκύπτει ο εκφοβισμός από τον Κύριο γιατί οι άνθρωποι που θα μάθουν την τέχνη της Μαγείας θα θεωρηθούν Άπιστοι και Ασεβείς τους οποίους τους περιμένει σκληρή τιμωρία.
Το Κοράνι ακολούθως ασχολείται με το διαχωρισμό και τη διαφοροποίηση των Μουσουλμάνων από τους οπαδούς των Γραφών και Ειδωλολατρών. Η δεύτερη κατηγορία αποτελείται από ζηλοφθόνους μη αποδεχόμενους τη Χάρη Του Θεού.
Παρόλα αυτά και Αυτός ο σκληρός Θεός του Κορανίου, Παντοδύναμος, Παντογνώστης και Πανάγαθος, δια μέσου του Προφήτη Μωάμεθ, προσπαθεί να προσεγγίσει τους Εβραίους και Χριστιανούς και να τους οδηγήσει στην Αληθινή Πίστη και Θρησκέια. (120/30) Δεν ξεχνάει να υπενθυμίσει στους Ισραηλίτες τις ενέργειες του Θεού για την εξύψωση αυτού του λαού πάνω απ’ όλους τους άλλους. Διαφοροποιείται όμως και θεωρεί ‘’βλασφημία’’ το να πιστεύει κανείς ότι ο Ιησούς Χριστός, ο γιός της Μαρίας να είναι ταυτόχρονα και γιός του Θεού.
«Μόνο ένας είναι ο Θεός του Κορανίου, Παντοδύναμος και δημιουργός των πάντων στον Ουρανό και στη Γη. Σ’ αυτόν ανοίκουν και υπακούν τα πάντα. Όταν Εκείνος αποφασίσει και λέει: «Ας γίνει, και γίνεται.» (117/30) Όσοι διαβάσουν σωστά και πιστέψουν στο Κοράνι θα ευεργετηθούν, ενώ όσοι δεν θα πιστέψουν θα αφανιστούν. (121) Αυτή είναι με λίγα λόγια η Κεντρική Ιδέα του Κορανίου. Και καρότο και μαστίγιο που εξασκείται στην Ανθρωπότητα από κάθε μορφή Εξουσίας.
Ο Αβραάμ, ο γενάρχης Ισραηλιτών και Αράβων μαζί με τους γιούς του είχαν θεμελιώσει τον Ιερό Ναό στη Καάμπα Μέκκα, απευθύνονται στον Κύριο και απαιτούν από Εκείνον να τιμήσει τους απογόνους, κάνοντας ασφαλή τη χώρα και δίνοντας τροφή από τους καρπούς της. Ο Θεός αποκρίνεται λέγοντας: «Εγώ θα τα παραχωρήσω στούς Άπιστους, αλλά θα τα απολαύσουν για καθορισμένο χρόνο, έπειτα θα τους ρίξω στην Κόλαση της Φωτιάς. Πόσο τρομερή θα είναι η πορεία τους.»(126/31) Αυτή η σκέψη κυριαρχεί στο Νου του Προφήτη Μωάμεθ, εννοώντας την δοκιμασία που θα επιβάλει ο Θεός στους ανθρώπους για να τους κάνει καλύτερους και πιστούς, αλλά είναι δυνατόν ο Αληθινός Θεός να κάνει πειράματα και να περιπαίζει με τις τύχες των Ανθρώπων;
Ο λόγος του Θεού προς τον Μωάμεθ βάζει όρους στην επιστροφή και παραδοχή από τους Εβραίους και Χριστιανούς της Καινούργιας Θρησκείας, η οποία θα τους θέσει στο σωστό δρόμο, διαφορετικά ως αιρετικοί τους περιμένει η Φωτιά της Κόλασης. Αυτή θα είναι Θρησκεία του Ισλάμ και το αληθινό βάπτισμα των ανθρώπων των ανθρώπων από το Θεό.
Το Κοράνι χρησιμοποιεί τη λέξη’’ Κίμπλα’’, που σημαίνει την κατεύθυνση της της Προσευχής, η οποία πρέπει να είναι προς το Τέμενος της Καάμπα Μέκκας και όχι προς τα Ιεροσόλυμα. Το Κοράνι υποχρεώνει τις μουσουλμάνους να στρέψουν το πρόσωπό τους προς το Ιερό Τέμενος και να μη φοβούνται τους ασεβείς, αλλά μόνο τον Κύριο, ο οποίος με τις ευεργεσίες του θα φέρει τους άπιστους σωστό δρόμο. (150/33)
Σε αυτή την παράγραφο ο Θεός μιλάει προς τον προφήτη Μωάμεθ με ευθύ λόγο στον πρώτο ενεστώτα χρόνο (Εγώ), διαμέσου Αρχαγγέλου Γαβριήλ και κατ’ ακολουθία ο Μωάμεθ θα μεταφέρει τις εντολές του Θεού προς τους πιστούς. Ο Θεός του Κορανίου μιλάει επίσης ευθέως προς τους ανθρώπους λέγοντας: «Γι’ αυτό σας έστειλα τον Απόστολο Μωάμεθ από τις δικές σας τάξεις για να διδάξει το Κοράνι και τη Σοφία. (152/33) Και για να γίνει πιο πειστικός συνεχίζει: «Να ζητήσετε καταφύγιο στην υπομονή και στην προσευχή. Μην λέτε ότι όσοι σκοτώθηκαν για την πίστη τους, απέθαναν, Αυτοί ζουν αλλά εσείς δεν τους βλέπετε.» (154) «Θα σας δοκιμάσουμε με την πείνα, με τη φτώχια με την απώλεια των συγγενών σας και των εισόδημάτων σας. Και εσύ Μωάμεθ ανήγγειλε τα χαρμόσυνα μηνύματα σε όσους υποφέρουν καρτερικά». (155/37) «Ο Θεός είναι με τους καρτερικούς.» Και το συμπέρασμα θα ήταν: Ο Θεός του Κορανίου δοκιμάζει ξανά όλους και περιμένει να τον δοξάζουν και να τον λατρεύουν. Θεωρεί ζωντανούς όλους εκείνους που σκοτώθηκαν για την πίστη τους.(154/33) Με εκείνους που μετανιώνουν και διδάσκουν την Αλήθεια, ο Θεός θα είναι μεγαλόψυχος, ενώ με εκείνους που θα πεθάνουν άπιστοι θα πέσει απάνω τους η κατάρα του Θεού και των Αγγέλων. (161/34)
Σε αυτά τα κείμενα του Κορανίου φαίνεται να υπάρχει μιά ασυναρτησία ποιός μιλάει και σε ποιόν απευθύνεται, χρησιμοποιώντας πότε τον ενικό και πότε τον πληθυντικό. Αυτή η ασυναρτησία ίσως μπορεί να εξηγηθεί με τη δυσκολία της μετάφρασης στην Ελληνική Γλώσσα από την Αραβική, αλλά μπορεί να σχετίζεται με την επεξεργασία των κειμένων από διάφορους μελετητές σε διάφορα χρονικά διαστήματα, αφού το τελικό κείμενο του Κορανίου εξεδόθη από τον Χαλίφη Οσμάν χρόνια αργότερα από τον Μωάμεθ.
Η προσευχή, η Ελεημοσύνη και οι ανθρώπινες συμπεριφορές
Το Κοράνι δίνει ιδιαίτερη σημασία στην προσευχή και στην Ελεημοσύνη προτρέποντας τους πιστούς να σέβονται και να βοηθούν του φτωχούς, τους γονείς, τα ορφανά, τις χήρες, τους ζητιάνους, τους οδοιπόρους και τους αιχμαλώτους πολέμου. Αυτές θεωρούνται καλές πράξεις και αμείβονται από το Θεό. (215/40) «Μην κακολογείτε και μην κατασκοπεύετε τις πράξεις άλλων ανθρώπων γράφει το Κοράνι.» (12/391) Η προσευχή πρέπει να γίνεται καθημερινά από τη στιγμή που γέρνει ο Ήλιος προς τη Δύση εώς ότου αρχίσει το σκοτάδι της νύχτας. Το Κοράνι πρέπει να διαβάζεται το Πρωί και η ανάγνωση του πρέπει να γίνεται παρουσία μαρτύρων. (75/216)
«Προσευχήσου και επικάλασε το Θεό με οποιαδήποτε Επωνυμία. Μην εκφωνείς την προσευχή μεγαλόφωνα, αλλά και ούτε με χαμηλή φωνή. Αναζητήστε το μέσον όρο». (110/219) «Κάνε Ύμνο στο Θεό που δεν έχει παιδιά και ούτε συντρόφους στην Εξουσία του». (111/219)
Σε αντιπαράθεση με την Ελεημοσύνη το Κοράνι θεωρεί ασυγχώρετη Αμαρτία την αισχροκέρδεια και την απόκρυψη της Αλήθειας. Θεωρεί Έγκλημα την αλλοίωση Διαθήκης ετοιμοθάνατων κληροδοτών. Η Διαθήκη πρέπει να συντάσσεται παρουσία δύο μαρτύρων, οι οποίοι δίνουν όρκο στο Θεό για την αλήθεια της πράξεως τους.
Το Κοράνι απαγορεύει την Τοκογλυφία και καταδικάζει με Φωτιά της Κόλασης όσους ξαναγυρίζουν σ’ αυτήν. Αναφέρεται επίσης στους δανειοδότες, οι οποίοι θα έχουν την εύνοια του Θεού αν παραιτηθούν από το δάνειό τους. Δίνει λεπτομέρειες σχετικά με την καταγραφή των δανείων και ποια θα είναι η σχέση μεταξύ οφειλέτη και δανειοδότη. Και σε αυτόν τον τομέα πρέπει να κυριαρχεί η ειλικρίνεια και ο φόβος του Κυρίου. Τίποτα δεν πρέπει να αποκρύπτεται από το Θεό, γιατί Εκείνος βλέπει και ελέγχει τα πάντα. Οι παραβάτες θα επισύρουν την Κατάρα του Θεού. (279/49) Ο Θεός δεν επιβάλει σε καμία ψυχή βάρος μεγαλύτερο από αυτό που μπορεί να αντέξει και οι άνθρωποι πρέπει να προσέχουν και να ζητούν από το Θεό να σβήσει τα λάθη τους που έγιναν από άγνοια, τύχη ή πλάνη. (286/50) Ο Θεός απεχθάνεται την ψευδορκία και τα τυχερά παιχνίδια. Ο Θεός δεν συμπαθεί ιδιαίτερα τους ανθρώπους που είναι άπληστοι για υλικά αγαθά αυτού του Κόσμου, εκείνοι που προκαλούν ταραχές και ζητούν να δοξασθούν για τα ανδραγαθήματά τους. Αυτούς τους τύπους το Κοράνι τους θεωρεί Άσπονδους Εχθρούς και τους περιμένει η Κόλαση.
Το Κοράνι καταδικάζει με σκληρή τιμωρία όσους κλέβουν. « Κόψτε το χέρι του κλέφτη και της κλέφτρας ως τιμωρία για το έγκλημα τους», λέει το Κοράνι.
Και ενώ ο Θεός του Κορανίου είναι κάθετα αντίθετος με τους κλέφτες, τους ζηλοφθόνους και μ’ εκείνους που εμπαίζουν τούς πιστούς, αφήνει και ένα παράθυρο συγχώρεσης σε όσους Εκείνος θέλει. (40/92)
Μπερδεύουν τον αναγνώστη οι φράσεις που βγαίνουν από το στόμα του Αρχάγγελου Γαβριήλ όταν εκείνος λέει: «Ο Θεός χαρίζει τα πλούτη του χωρίς μέτρο σε όποιον Εκείνος θέλει.» (213/40) Αυτές οι δηλώσεις προβάλουν την Παντοδυναμία του Θεού, αλλά δείχνουν και αυταρχικότητα και απολυταρχία εκ μέρους του.
Το Κοράνι δίνει μια πλήρη περιγραφή της Ευσέβειας προς τον Θεό λέγοντας: «Ευσέβεια δεν είναι να στρέφετε το πρόσωπο σας προς την Ανατολή ή Δύση. Ευσεβείς είναι εκείνοι που πιστεύουν στο Θεό και στους Αγγέλους, στους Προφήτες και στην Ημέρα της Κρίσεως.» Η Ευσέβεια συνδέεται με την Προσευχή και τη Νηστεία. Συμβουλεύει τους πιστούς να νηστέψουν το μήνα του Ραμαζανιού που ξεκινάει με τη Σελήνη. Αφήνει ένα περιθώριο μη εφαρμογής από κάποιον που δεν μπορεί, αλλά για να μην θεωρηθεί αμαρτωλός πρέπει να δώσει αρκετή τροφή σε έναν φτωχό και να μην νηστέψει. Το Κοράνι απαγορεύει στους μουσουλμάνους να τρώνε ψόφια ζώα, αίμα και χοιρινό κρέας. (145/25)
Αυτό το έθιμο όμως έρχεται από την Παλαιά Διαθήκη, καθώς ο Μωυσής διατάζει τους Εβραίους να μην τρώνε κρέας καμήλας, ποντίκια, λαγούς και κουνέλια, όπως και τα γουρούνια. Είναι περίεργη η αναφορά του Κορανίου στη βρώση έμβρυων ζώων: «Τα έμβρυα που βρίσκονται στη Μήτρα των τάδε ζώων επιτρέπονται στους άντρες, αλλά απαγορεύονται στις γυναίκες. Αν το έμβρυο του ζώου αποβληθεί, όλοι μπορούνε να το φάνε.»
Το Προσκύνημα στον Ιερό Ναό στη Μπαάκα Μέκκας
Το Κοράνι κάνει ιδιαίτερη μνεία στο Ιερό και υποχρεωτικό Προσκύνημα στη Μέκκα. Εκεί οι πιστοί θα μπορέσουν ολόψυχα να προσκυνήσουν και να λατρέψουν το Θεό, αφιερώνοντας επίσης κάποια θυσία σε ζώα και τάματα. Υπάρχουν δύο είδη προσκυνημάτων, το μεγάλο (Χάτζι) που γίνεται κατά το μήνα του Ραμαζανιού και το μικρό (Ούμα), το οποίο γίνεται σε οποιαδήποτε εποχή.
Το προσκύνημα συνδέεται με νηστεία και με ξύρισμα του κεφαλιού. Βέβαια το προσκύνημα αφορά τους άντρες και όχι τις γυναίκες. Συμβουλεύει τους άντρες να απέχουν τις επαφές με τις γυναίκες και τους αποτρέπει από παραβάσεις, φιλονικίες σ’ αυτή την περίοδο του προσκυνήματος. (197/38)
Μπερδεύουν τον αναγνώστη οι φράσεις που βγαίνουν από το στόμα του Αρχάγγελου Γαβριήλ όταν εκείνος λέει: «Ο Θεός χαρίζει τα πλούτη του χωρίς μέτρο σε όποιον Εκείνος θέλει.» (213/40) Αυτές οι δηλώσεις προβάλουν την Παντοδυναμία του Θεού, αλλά δείχνουν και αυταρχικότητα και απολυταρχία εκ μέρους του.
Το Κοράνι δίνει μια πλήρη περιγραφή της Ευσέβειας προς τον Θεό λέγοντας: «Ευσέβεια δεν είναι να στρέφετε το πρόσωπο σας προς την Ανατολή ή Δύση. Ευσεβείς είναι εκείνοι που πιστεύουν στο Θεό και στους Αγγέλους, στους Προφήτες και στην Ημέρα της Κρίσεως.» Η Ευσέβεια συνδέεται με την Προσευχή και τη Νηστεία. Συμβουλεύει τους πιστούς να νηστέψουν το μήνα του Ραμαζανιού που ξεκινάει με τη Σελήνη. Αφήνει ένα περιθώριο μη εφαρμογής από κάποιον που δεν μπορεί, αλλά για να μην θεωρηθεί αμαρτωλός πρέπει να δώσει αρκετή τροφή σε έναν φτωχό και να μην νηστέψει. Το Κοράνι απαγορεύει στους μουσουλμάνους να τρώνε ψόφια ζώα, αίμα και χοιρινό κρέας. (145/25)
Αυτό το έθιμο όμως έρχεται από την Παλαιά Διαθήκη, καθώς ο Μωυσής διατάζει τους Εβραίους να μην τρώνε κρέας καμήλας, ποντίκια, λαγούς και κουνέλια, όπως και τα γουρούνια. Είναι περίεργη η αναφορά του Κορανίου στη βρώση έμβρυων ζώων: «Τα έμβρυα που βρίσκονται στη Μήτρα των τάδε ζώων επιτρέπονται στους άντρες, αλλά απαγορεύονται στις γυναίκες. Αν το έμβρυο του ζώου αποβληθεί, όλοι μπορούνε να το φάνε.»
Το Προσκύνημα στον Ιερό Ναό στη Μπαάκα Μέκκας
Το Κοράνι κάνει ιδιαίτερη μνεία στο Ιερό και υποχρεωτικό Προσκύνημα στη Μέκκα. Εκεί οι πιστοί θα μπορέσουν ολόψυχα να προσκυνήσουν και να λατρέψουν το Θεό, αφιερώνοντας επίσης κάποια θυσία σε ζώα και τάματα. Υπάρχουν δύο είδη προσκυνημάτων, το μεγάλο (Χάτζι) που γίνεται κατά το μήνα του Ραμαζανιού και το μικρό (Ούμα), το οποίο γίνεται σε οποιαδήποτε εποχή.
Το προσκύνημα συνδέεται με νηστεία και με ξύρισμα του κεφαλιού. Βέβαια το προσκύνημα αφορά τους άντρες και όχι τις γυναίκες. Συμβουλεύει τους άντρες να απέχουν τις επαφές με τις γυναίκες και τους αποτρέπει από παραβάσεις, φιλονικίες σ’ αυτή την περίοδο του προσκυνήματος. (197/38)
Και πάλι στις συμβουλές του Μωάμεθ προς τους πιστούς κατά τη διάρκεια του προσκυνήματος υπάρχει κάποιος εκφοβισμός λέγοντας: «Να προσεύχεστε στο Θεό και να ξέρετε πως Αυτός είναι φοβερός στις ποινές προς αυτούς που δεν θα τηρήσουν την Προσευχή στον Ιερό Ναό του Οίκου του Θεού που βρίσκεται στην Καάμπα της Μέκκας.»(196/38)
Το Κοράνι αναφέρεται κατ’ επναληψη στον Ιερό Τέμενος της Μέκκας, το οποίο χτίστηκε από τον Αβραάμ και τους γιούς του. Το θεωρεί ευλογημένο και εξασφαλισμένο από κάθε κίνδυνο για τους πιστούς προσκυνητές που μπαίνουν στον περίβολό του. (97/58) Το Προσκύνημα θεωρείται απαραίτητο χρέος προς το Θεό. Το μέρος του Ναού θεωρείται πολύ ασφαλές, αλλά το Κοράνι γραμμένο πριν 14 αιώνες δεν θα μπορούσε να προβλέψει το χαμό που γίνεται εκεί στη διάρκεια του Μεγάλου Χάτζι, όταν παδοπατούνται και πεθαίνουν χιλιάδες προσκυνητές από κακή οργάνωση αρχών και έλλειψη μέτρων ασφαλείας.
Το Κοράνι, η βία και οι Μάχες του Μωάμεθ
Αν και το Κοράνι αποτρέπει τη βία και την αδελφοκτονία, στην παράγραφο 178/35 επιβάλει το νόμο της Αντεκδίκησης στους ανθρώπους χωρίς να δίνει λεπτομέρειες. Λέει: «Ο ελεύθερος θα πεθάνει για τον ελεύθερο, ο δούλος για τον δούλο και η γυναίκα για τη γυναίκα.» Αυτή η άποψη ενισχύεται στη σελίδα 7 (190-191) λέγοντας: «Να πολεμάτε για την πίστη σας σε όσους σας πολεμούν, όμως μην επιτίθεστε πρώτοι. Ο Κύριος αποστρέφεται τους αδίκους. Να σκοτώνετε τους αδίκους όπου τους βρείτε και να τους διώχνετε από εκεί που σας έδιωξαν. Μην πολεμάτε κοντα στο Ιερό Τέμενος της Μέκκας, εκτός αν οι εχθροί αρχίσουν πρώτοι τη μάχη. Αν κάνουν κάτι τέτοιο σκοτώστε τους. Τέτοια θα είναι η τιμωρία των απίστων». (191/37) «Όταν συναντάτε του απίστους να τους σκοτώνετε, να τους σφάζετε και να κρατάτε γερά τα δεσμά της Αιχμαλωσίας τους». (4/385)
Το Κοράνι κάνει όμως και μία παραχώρηση για τους αντιπάλους όντας επιεικές: «Μετά το τέλος της μάχης, αφήστε ελεύθερους τους αντιπάλους ή αλλάξτε τους με λύτρα.» (4/385) Και συνεχίζει: « Αν κανείς ασκήσει βία εναντίον σας, κάντε το ίδιο κι εσείς εναντίον του.» Δεν ξεκαθαρίζει όμως τι πρέπει να γίνει όταν οι αντιμαχόμενες πλευρές είναι πιστοί της ίδιας παρατάξεως. Συνιστά ότι όλες οι βίαιες και πολεμικές καταστάσεις πρέπει να γίνονται με γνώμονα τη λατρεία και το φόβο από το Θεό: «Να φοβάστε το Θεό και να ξέρετε ότι ο Θεός είναι μαζί με όσους τον φοβούνται.» (194/37) «Να φοβάστε τον Θεό και να ξέρετε ότι όλοι οι άνθρωποι θα παρουσιαστούν μιά μέρα ενώπιον του.» (202/39) Δυστυχώς σε αυτά τα κείμενα του Κορανίου προβάλλεται η πολεμική διάθεση του Μωάμεθ, η οποία ερμηνεύεται ως θέλημα Θεού.
Το Κοράνι συνιστά στους πιστούς να μην συνάπτουν σχέσεις με άπιστους παρά μόνο μεταξύ τους. (119/61) Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ υπενθυμίζει στον Προφήτη ότι ο Θεός γνωρίζει και ρυθμίζει τα πάντα. Εκείνος τιμωρεί και συγχωρεί όποιον θέλει. Υπενθυμίζει επίσης τη βοήθεια του Θεού στη μάχη προς τον Μωάμεθ με 3-5000 οπλισμένους αγγέλους (125/63), οι οποίοι μπόρεσαν να νικήσουν και να κατατροπώσουν ένα πολυπληθέστερο στρατό. Παροτρύνει τους πιστούς να βοηθήσουν υον Μωάμεθ στη μάχη, καθώς και ο Θεός θα κατευθύνει τα βήματά τους. (7/385) Ο Θεός προστατεύει τον Μωάμεθ γιατί αν σκοτωθεί στις μάχες οι πιστοί και οι οπαδοί του θα γυρίσουν στις ανομίες τους. (144/62) Μόνο στις μάχες που η νίκη είναι αμφίρροπη, ο Θεός θα μπορέσει να γνωρίσει και να ξεχωρίσει τους πιστούς και να ξεχωρίσει τους μάρτυρες. (140/162)
Ενώ το Κοράνι θεωρείται ως Θεϊκή Αποκάλυψη, στο περιεχόμενό του φαίνεται και πάλι ο Θεός να παίζει με τις τύχες των ανθρώπων και οι τύχες τους να είναι προκαθορισμένες από Εκείνον. Δηλώνει: «Καμία ψυχή δεν πεθαίνει χωρίς θέλημα Θεού και όπως είναι γραμμένο στο Βιβλίο του, Αυτός προσδιορίζει τη διάρκεια ζωής καθενός». (145/62) Και πάλι το ίδιο μοτίβο: «Ο Θεός του Κορανίου αγαπά και προστατεύει τους πιστούς και τους παροτρύνει να σπείρουν τον τρόμο στις καρδιές των Απίστων, επειδή τον εξομοιώνουν με άλλες θεότητες, χωρίς να έχουν κανένα δικαίωμα.» (151/63) Ο Θεός του Κορανίου θα είναι αμείλικτος με όσους πιστούς αμφιταλαντεύονται στην πίστη τους και σε όσους προσελκύονται από τα λάφυρα πολέμου, ή όταν εγκαταλείπουν τη μάχη από το φόβο και τρέπονται σε φυγή. Στη μάχη δοκιμάζει ο Κύριος τους πιστούς το τι κρύβουν στην καρδιά τους. Αμφιλεγόμενες και ακατανόητες είναι οι παρακάτω φράσεις: «Πιστοί μην γίνετε σαν τους άπιστους. Ο Θεός θέλησε με αυτά τα συμβάντα ‘’οι θάνατοι στη μάχη των πιστών’’ να αισθανθούν τύψεις και πίκρες συνειδήσεως. Ο Θεός δίνει τη ζωή και το θάνατο, επιβλέποντας τα έργα σας». (256/64) «Αν σκοτωθείτε ή πεθάνετε πάνω στη μάχη για την πίστη σας, σας περιμένει άφεση αμαρτιών είτε πεθάνετε είτε σκοτωθείτε. Ο Θεός θα σας αναστήσει και θα σας ξανανεώσει την Ημέρα της Κρίσεως.» (158/64) Το Κοράνι δεν αφήνει κανένα κενό στους πιστούς και καμία αμφιβολία όταν έχουν απόλυτη πίστη στο Θεό. «Εκείνος τα γνωρίζει όλα.» Ο Θεός δελεάζει τους πιστούς λέγοντας: «Μην νομίζεται ότι πέθαναν όσοι σκοτώθηκαν για την πίστη τους στη μάχη. Αυτοί ζούν κοντά στον Κύριο και λαμβάνουν από Εκείνον την τροφή τους.» (169/65)
Βέβαια καθε θρησκεία καλλιεργεί στους πιστούς την προσδοκία της ζωής μετά τον θάνατο, αλλά εδώ ο Θεός του Κορανίου παρουσιάζεται ως Τροφός στους πεθαμένους αναστημένους πιστούς μουσουλμάνους. Στο τέλος καθε μάχης ο Θεός θα έχει ξεχωρίσει τους πιστούς και τους άπιστους που τους περιμένει βάσανο και τιμωρία.
Στο εδάφιο 216/40, το Κοράνι καταγράφει: «Σας επιβάλλεται ο πόλεμος όσο κι αν εσείς τον απεχθάνεστε. Ο Κύριος ξέρει, εσείς δεν ξέρετε τίποτα.» Δεν εξηγεί όμως, ποιος επιβάλει τον πόλεμο στους πιστούς; Ο Θεός απαγορεύει τον πόλεμο στην περίοδο του Ραμαζανιού, θεωρώντας τον βαριά αμαρτία. ‘’Το να γίνεις άπιστος όμως και να αρνηθείς το Ιερό Τέμενος είναι πιο βαρύ αμάρτημα από το να σκοτώσεις το μήνα του Ραμαζανιού», λέει το Κοράνι. (217/40)
Δυστυχώς στις παραπάνω αρχές και στα απόλυτα πιστεύω του Κορανίου βασίζεται εν μέρει ο σύγχρονος Φονταμενταλισμός των μουσουλμάνων, όταν αυτά καλλιεργούνται από μικρή ηλικία και όταν αυτές οι πεποιθήσεις συνδυάζονται με δύσκολες και ανυπόφορες συνθήκες διαβίωσης.
Ο Θεός στο πλευρό του Προφήτη Μωάμεθ
Στο κεφάλαιο Η, ‘’Τα Λάφυρα’’(Εκ-Φαλ), το Κοράνι επανέρχεται σε καταστάσεις πολέμου και συγκρούσεων συμβουλεύοντας και απαιτώντας από τους πιστούς να φοβούνται το Θεό και να στηρίζουν την ελπίδα τους μόνο στον Κύριο. Συνεχώς πρέπει να προσεύχονται και να παρέχουν Ελεημοσύνη. Οι πιστοί πρέπει να μείνουν κοντά στον Κύριο κι’ Εκείνος θα τους εξασφαλίσει άφθονη τροφή. (4/136) Το κεφάλαιο ασχολείται με τη μάχη του Μπέντερ που έγινε μεταξύ αραβικών στρατευμάτων της Μεδίνας καθοδηγούμενα από τον Μωάμεθ και της Μέκκας αποτελούμενα από απίστους. Το στράτευμα του Μωάμεθ αν και μικρότερο σε αριθμό για να νικήσει είχε τη βοήθεια του Θεού. Με 10.000 γενναίους Αγγέλους (9/136) μπόρεσε να κατατροπώσει τους άπιστους και να τους εξαφανίσει μέχρι τον τελευταίο. (7/136) Είναι καταφανές ότι ο Κύριος ήταν στο πλευρό του Μωάμεθ και των πιστών. Ο ίδιος ο Θεός εμψυχώνει και καθοδηγεί τους πιστούς στη μάχη, αλλά τη δόξα τη θέλει ο ίδιος λέγοντας: «Τους άπιστους δεν τους σκοτώσατε εσείς, αλλά εγώ ο Θεός.» (17/131) Και αφού ο Θεός είναι με την πλευρά του Μωάμεθ και των πιστών, σίγουρα η νίκη θα είναι με το μέρος τους, ανεξαρτήτως μεγαλύτερης στρατιάς των αντιπάλων. (19/137)
Όπως έχουμε πει, ο Θεός έχει τη δυνατότητα να ξεχωρίσει στη μάχη τους πιστούς και τους άπιστους ξεπλένοντας τα σφάλματα τους, όπως και να συγχωρέσει τις ανομίες τους χάρη στη γενναιοδωρία του. (29/138)
Ο Θεός είναι δυνατός, αυστηρός τιμωρός, αλλά και εύσπλαχνος και γενναιόδωρος. Έχει τη δυνατότητα ν’ ανατρέψει τη συνομωσία που εξύφαναν οι άπιστοι εναντίον του Μωάμεθ, με σκοπό να τον συλλάβουν και να τον σκοτώσουν. (30/138) Ο Θεός επίσης είχε αναλάβει την υπόσχεση να απομακρύνει τους άπιστους από τον Ιερό Ναό της Μέκκας με τη βοήθεια των έμπιστων φυλάκων. Ξεκαθαρίζει επίσης ο Θεός με τα λάφυρα που θα κερδίσουν οι πιστοί στη μάχη με τους άπιστους, ότι το 1/5 αυτών θα ανήκει στον ίδιο τον Θεό και στον Απόστολο του, τα υπόλοιπα ανήκουν στους συγγενείς του Μωάμεθ, στα ορφανά, στους φτωχούς και οδηπόρους.
Το Κοράνι αναφέρεται κατ’ επναληψη στον Ιερό Τέμενος της Μέκκας, το οποίο χτίστηκε από τον Αβραάμ και τους γιούς του. Το θεωρεί ευλογημένο και εξασφαλισμένο από κάθε κίνδυνο για τους πιστούς προσκυνητές που μπαίνουν στον περίβολό του. (97/58) Το Προσκύνημα θεωρείται απαραίτητο χρέος προς το Θεό. Το μέρος του Ναού θεωρείται πολύ ασφαλές, αλλά το Κοράνι γραμμένο πριν 14 αιώνες δεν θα μπορούσε να προβλέψει το χαμό που γίνεται εκεί στη διάρκεια του Μεγάλου Χάτζι, όταν παδοπατούνται και πεθαίνουν χιλιάδες προσκυνητές από κακή οργάνωση αρχών και έλλειψη μέτρων ασφαλείας.
Το Κοράνι, η βία και οι Μάχες του Μωάμεθ
Αν και το Κοράνι αποτρέπει τη βία και την αδελφοκτονία, στην παράγραφο 178/35 επιβάλει το νόμο της Αντεκδίκησης στους ανθρώπους χωρίς να δίνει λεπτομέρειες. Λέει: «Ο ελεύθερος θα πεθάνει για τον ελεύθερο, ο δούλος για τον δούλο και η γυναίκα για τη γυναίκα.» Αυτή η άποψη ενισχύεται στη σελίδα 7 (190-191) λέγοντας: «Να πολεμάτε για την πίστη σας σε όσους σας πολεμούν, όμως μην επιτίθεστε πρώτοι. Ο Κύριος αποστρέφεται τους αδίκους. Να σκοτώνετε τους αδίκους όπου τους βρείτε και να τους διώχνετε από εκεί που σας έδιωξαν. Μην πολεμάτε κοντα στο Ιερό Τέμενος της Μέκκας, εκτός αν οι εχθροί αρχίσουν πρώτοι τη μάχη. Αν κάνουν κάτι τέτοιο σκοτώστε τους. Τέτοια θα είναι η τιμωρία των απίστων». (191/37) «Όταν συναντάτε του απίστους να τους σκοτώνετε, να τους σφάζετε και να κρατάτε γερά τα δεσμά της Αιχμαλωσίας τους». (4/385)
Το Κοράνι κάνει όμως και μία παραχώρηση για τους αντιπάλους όντας επιεικές: «Μετά το τέλος της μάχης, αφήστε ελεύθερους τους αντιπάλους ή αλλάξτε τους με λύτρα.» (4/385) Και συνεχίζει: « Αν κανείς ασκήσει βία εναντίον σας, κάντε το ίδιο κι εσείς εναντίον του.» Δεν ξεκαθαρίζει όμως τι πρέπει να γίνει όταν οι αντιμαχόμενες πλευρές είναι πιστοί της ίδιας παρατάξεως. Συνιστά ότι όλες οι βίαιες και πολεμικές καταστάσεις πρέπει να γίνονται με γνώμονα τη λατρεία και το φόβο από το Θεό: «Να φοβάστε το Θεό και να ξέρετε ότι ο Θεός είναι μαζί με όσους τον φοβούνται.» (194/37) «Να φοβάστε τον Θεό και να ξέρετε ότι όλοι οι άνθρωποι θα παρουσιαστούν μιά μέρα ενώπιον του.» (202/39) Δυστυχώς σε αυτά τα κείμενα του Κορανίου προβάλλεται η πολεμική διάθεση του Μωάμεθ, η οποία ερμηνεύεται ως θέλημα Θεού.
Το Κοράνι συνιστά στους πιστούς να μην συνάπτουν σχέσεις με άπιστους παρά μόνο μεταξύ τους. (119/61) Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ υπενθυμίζει στον Προφήτη ότι ο Θεός γνωρίζει και ρυθμίζει τα πάντα. Εκείνος τιμωρεί και συγχωρεί όποιον θέλει. Υπενθυμίζει επίσης τη βοήθεια του Θεού στη μάχη προς τον Μωάμεθ με 3-5000 οπλισμένους αγγέλους (125/63), οι οποίοι μπόρεσαν να νικήσουν και να κατατροπώσουν ένα πολυπληθέστερο στρατό. Παροτρύνει τους πιστούς να βοηθήσουν υον Μωάμεθ στη μάχη, καθώς και ο Θεός θα κατευθύνει τα βήματά τους. (7/385) Ο Θεός προστατεύει τον Μωάμεθ γιατί αν σκοτωθεί στις μάχες οι πιστοί και οι οπαδοί του θα γυρίσουν στις ανομίες τους. (144/62) Μόνο στις μάχες που η νίκη είναι αμφίρροπη, ο Θεός θα μπορέσει να γνωρίσει και να ξεχωρίσει τους πιστούς και να ξεχωρίσει τους μάρτυρες. (140/162)
Ενώ το Κοράνι θεωρείται ως Θεϊκή Αποκάλυψη, στο περιεχόμενό του φαίνεται και πάλι ο Θεός να παίζει με τις τύχες των ανθρώπων και οι τύχες τους να είναι προκαθορισμένες από Εκείνον. Δηλώνει: «Καμία ψυχή δεν πεθαίνει χωρίς θέλημα Θεού και όπως είναι γραμμένο στο Βιβλίο του, Αυτός προσδιορίζει τη διάρκεια ζωής καθενός». (145/62) Και πάλι το ίδιο μοτίβο: «Ο Θεός του Κορανίου αγαπά και προστατεύει τους πιστούς και τους παροτρύνει να σπείρουν τον τρόμο στις καρδιές των Απίστων, επειδή τον εξομοιώνουν με άλλες θεότητες, χωρίς να έχουν κανένα δικαίωμα.» (151/63) Ο Θεός του Κορανίου θα είναι αμείλικτος με όσους πιστούς αμφιταλαντεύονται στην πίστη τους και σε όσους προσελκύονται από τα λάφυρα πολέμου, ή όταν εγκαταλείπουν τη μάχη από το φόβο και τρέπονται σε φυγή. Στη μάχη δοκιμάζει ο Κύριος τους πιστούς το τι κρύβουν στην καρδιά τους. Αμφιλεγόμενες και ακατανόητες είναι οι παρακάτω φράσεις: «Πιστοί μην γίνετε σαν τους άπιστους. Ο Θεός θέλησε με αυτά τα συμβάντα ‘’οι θάνατοι στη μάχη των πιστών’’ να αισθανθούν τύψεις και πίκρες συνειδήσεως. Ο Θεός δίνει τη ζωή και το θάνατο, επιβλέποντας τα έργα σας». (256/64) «Αν σκοτωθείτε ή πεθάνετε πάνω στη μάχη για την πίστη σας, σας περιμένει άφεση αμαρτιών είτε πεθάνετε είτε σκοτωθείτε. Ο Θεός θα σας αναστήσει και θα σας ξανανεώσει την Ημέρα της Κρίσεως.» (158/64) Το Κοράνι δεν αφήνει κανένα κενό στους πιστούς και καμία αμφιβολία όταν έχουν απόλυτη πίστη στο Θεό. «Εκείνος τα γνωρίζει όλα.» Ο Θεός δελεάζει τους πιστούς λέγοντας: «Μην νομίζεται ότι πέθαναν όσοι σκοτώθηκαν για την πίστη τους στη μάχη. Αυτοί ζούν κοντά στον Κύριο και λαμβάνουν από Εκείνον την τροφή τους.» (169/65)
Βέβαια καθε θρησκεία καλλιεργεί στους πιστούς την προσδοκία της ζωής μετά τον θάνατο, αλλά εδώ ο Θεός του Κορανίου παρουσιάζεται ως Τροφός στους πεθαμένους αναστημένους πιστούς μουσουλμάνους. Στο τέλος καθε μάχης ο Θεός θα έχει ξεχωρίσει τους πιστούς και τους άπιστους που τους περιμένει βάσανο και τιμωρία.
Στο εδάφιο 216/40, το Κοράνι καταγράφει: «Σας επιβάλλεται ο πόλεμος όσο κι αν εσείς τον απεχθάνεστε. Ο Κύριος ξέρει, εσείς δεν ξέρετε τίποτα.» Δεν εξηγεί όμως, ποιος επιβάλει τον πόλεμο στους πιστούς; Ο Θεός απαγορεύει τον πόλεμο στην περίοδο του Ραμαζανιού, θεωρώντας τον βαριά αμαρτία. ‘’Το να γίνεις άπιστος όμως και να αρνηθείς το Ιερό Τέμενος είναι πιο βαρύ αμάρτημα από το να σκοτώσεις το μήνα του Ραμαζανιού», λέει το Κοράνι. (217/40)
Δυστυχώς στις παραπάνω αρχές και στα απόλυτα πιστεύω του Κορανίου βασίζεται εν μέρει ο σύγχρονος Φονταμενταλισμός των μουσουλμάνων, όταν αυτά καλλιεργούνται από μικρή ηλικία και όταν αυτές οι πεποιθήσεις συνδυάζονται με δύσκολες και ανυπόφορες συνθήκες διαβίωσης.
Ο Θεός στο πλευρό του Προφήτη Μωάμεθ
Στο κεφάλαιο Η, ‘’Τα Λάφυρα’’(Εκ-Φαλ), το Κοράνι επανέρχεται σε καταστάσεις πολέμου και συγκρούσεων συμβουλεύοντας και απαιτώντας από τους πιστούς να φοβούνται το Θεό και να στηρίζουν την ελπίδα τους μόνο στον Κύριο. Συνεχώς πρέπει να προσεύχονται και να παρέχουν Ελεημοσύνη. Οι πιστοί πρέπει να μείνουν κοντά στον Κύριο κι’ Εκείνος θα τους εξασφαλίσει άφθονη τροφή. (4/136) Το κεφάλαιο ασχολείται με τη μάχη του Μπέντερ που έγινε μεταξύ αραβικών στρατευμάτων της Μεδίνας καθοδηγούμενα από τον Μωάμεθ και της Μέκκας αποτελούμενα από απίστους. Το στράτευμα του Μωάμεθ αν και μικρότερο σε αριθμό για να νικήσει είχε τη βοήθεια του Θεού. Με 10.000 γενναίους Αγγέλους (9/136) μπόρεσε να κατατροπώσει τους άπιστους και να τους εξαφανίσει μέχρι τον τελευταίο. (7/136) Είναι καταφανές ότι ο Κύριος ήταν στο πλευρό του Μωάμεθ και των πιστών. Ο ίδιος ο Θεός εμψυχώνει και καθοδηγεί τους πιστούς στη μάχη, αλλά τη δόξα τη θέλει ο ίδιος λέγοντας: «Τους άπιστους δεν τους σκοτώσατε εσείς, αλλά εγώ ο Θεός.» (17/131) Και αφού ο Θεός είναι με την πλευρά του Μωάμεθ και των πιστών, σίγουρα η νίκη θα είναι με το μέρος τους, ανεξαρτήτως μεγαλύτερης στρατιάς των αντιπάλων. (19/137)
Όπως έχουμε πει, ο Θεός έχει τη δυνατότητα να ξεχωρίσει στη μάχη τους πιστούς και τους άπιστους ξεπλένοντας τα σφάλματα τους, όπως και να συγχωρέσει τις ανομίες τους χάρη στη γενναιοδωρία του. (29/138)
Ο Θεός είναι δυνατός, αυστηρός τιμωρός, αλλά και εύσπλαχνος και γενναιόδωρος. Έχει τη δυνατότητα ν’ ανατρέψει τη συνομωσία που εξύφαναν οι άπιστοι εναντίον του Μωάμεθ, με σκοπό να τον συλλάβουν και να τον σκοτώσουν. (30/138) Ο Θεός επίσης είχε αναλάβει την υπόσχεση να απομακρύνει τους άπιστους από τον Ιερό Ναό της Μέκκας με τη βοήθεια των έμπιστων φυλάκων. Ξεκαθαρίζει επίσης ο Θεός με τα λάφυρα που θα κερδίσουν οι πιστοί στη μάχη με τους άπιστους, ότι το 1/5 αυτών θα ανήκει στον ίδιο τον Θεό και στον Απόστολο του, τα υπόλοιπα ανήκουν στους συγγενείς του Μωάμεθ, στα ορφανά, στους φτωχούς και οδηπόρους.
Ο Γαβριήλ μιλάει προς τον Μωάμεθ και του λέει: «Να θυμάσαι Μωάμεθ ότι ο Θεός σου έδειξε στον ύπνο ολιγάριθμο εχθρικό στράτευμα για να μην δειλιάσεις και προκύψουν συζητήσεις στο Στράτευμα. Ο σκοπός ήταν η εμψύχωση των πιστών για να είναι ακλόνητοι και για να νικήσουν πρέπει να έχουν υπομονή. Όχι όπως οι κάτοικοι της Μέκκας (αντίπαλοι του Μωάμεθ) που ξεκίνησαν από την πόλη με αυθάδεια και επιδεικτικά καθοδηγούμενοι από τον Σατανά. Όταν όμως τα στρατεύματα ήρθαν σε σύγκρουση ο Σατανάς τους γύρισε την Πλάτη. Δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τη δύναμη του Θεού.» Με τους παραπάνω ισχυρισμούς το Κοράνι θέλει να πείσει τους πιστούς ανθρώπους, ότι καθετί ελέγχεται και κατευθύνεται από τον Παντοδύναμο Θεό. Ο Θεός θεωρεί τους άπιστους ως τα χειρότερα όντα και τους κατονομάζει απερίφραστα προδότες.
Ο Θεός συμβουλεύει τον Προφήτη Μωάμεθ να ενθαρρύνει και να εμψυχώνει τους πιστούς στη μάχη. Αν ο Κύριος είναι στο πλευρό τους, μπορεί να νικήσουν δεκαπλάσιο στράτευμα από απίστους εχθρούς. (66/41) Και συμπληρώνει: «Κανείς από τους Προφήτες, συμπεριλαμβανόμενου και του Μωάμεθ δεν μπορεί να επιβληθεί στους πιστούς και να κερδίσει τις μάχες χωρίς τη βοήθεια του Κυρίου του. Μόνο με τη βοήθειά του οι νικητές θα μπορέσουν να χειριστούν και να μοιράσουν τα λάφυρα των μαχών. Επειδή ο Θεός είναι μεγαλόψυχος και εύσπλαχνος συμβουλεύει τον Μωάμεθ να είναι επιεικής με τους αιχμαλώτους που θα έχουν καλή καρδιά. Και το κεφάλαιο καταλήγει: «Όσοι πίστεψαν και εγκατέλειψαν τις εστίες τους για να πολεμίσουν για την πίστη τους και πρόσφεραν άσυλο ή βοήθεια στον Μωάμεθ είναι οι αληθινοί πιστοί. Δίκαια αυτούς τους περιμένει η συγχώρεση και η γενναιοδωρία του Κυρίου.» (74/142)
«Όποιος θυσιάζει τη ζωή του στον κόσμο ετούτο, θα κερδίσει τη μέλλουσα, πολεμώντας στο δρόμο του Θεού, είτε ηττηθεί είτε νικήσει. Θα ανταμειφθεί πλουσιοπάροχα.» (74/142) Δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από το Θεό του Κορανίου, ο οποίος θα ενώσει τους ανθρώπους κατά την Ημέρα της Κρίσεως και της Ανάστασης Νεκρών. Σχετικά με αυτό το γεγονός δεν υπάρχει καμία αμφιβολία.»
Η θέση των γυναικών στο Κοράνι και στη ζωή του Μωάμεθ
Το Κοράνι αναφέρεται διεξοδικά στις γυναίκες και στις σχέσεις που πρέπει να έχουν με τους άντρες. Συμβουλεύει τους πιστούς μουσουλμάνους να μην παντρεύονται με ειδωλολάτρες, αλλά μπορούν με χριστιανές. Απαγορεύει την επαφή των αντρών με τις γυναίκες στην περίοδο της έμμηνης ρήσης και θεωρεί γενικώς τη γυναίκα να είναι ένα χωράφι αναπαραγωγής του ανδρός, ο οποίος μπορεί να πηγαίνει εκεί με όποιο τρόπο του αρέσει.(222/41)
Οι γυναίκες οφείλουν να εκτελούν τα καθήκοντα τους, όπως τους ταιριάζει και οι άντρες να συμπεριφέρονται προς αυτές με δικαιοσύνη, έχοντας όμως εξουσία πάνω σ’ αυτές. (228/42)
Το Κοράνι αναφέρεται επίσης στην προίκα των ζευγαριών, την εγκυμοσύνη, τον θηλασμό και την κληρονομιά με όρους ευνοϊκούς και με την καλή συμπεριφορά που πρέπει να έχουν τα ζευγάρια. Κάθε παράβαση και απόκλιση από αυτούς τους όρους, θεωρείται Αμαρτία και ο Θεός βλέπει τα πάντα και γνωρίζει τα έργα των ανθρώπων. (234/43)
Το Κοράνι αναφέρεται και στα διαζύγια για τα οποία δίνει συμβουλές, οι οποίες σήμερα φαίνονται παράξενες, αλλά αυτές αντικατροπτίζουν κοινωνικές σχέσεις των Αράβων τον έκτο και έβδομο αιώνα μετά Χριστού. Π.χ. λέει: «Όσοι χωρίζουν τις γυναίκες σύμφωνα με το Έθιμο και ανακαλούν το λόγο τους, οφείλουν πριν κοιμηθούν μαζί τους να απελευθερώσουν έναν δούλο, να νηστέψει δύο μήνες συνεχώς ή να θρέψει 60 φτωχούς.» (3-4/415)
Το Κοράνι όπως και η Παλαιά Διαθήκη ομολογεί ότι ο Θεός έπλασε πρώτα τον άντρα και μετά τη γυναίκα. Από αυτούς προέκυψαν οι επόμενες γενιές.
Το Κοράνι τονίζει τον σεβασμό των παιδιών προς τους γονείς και ειδικά των ανθρώπων προς τις χήρες και τα ορφανά παιδιά. Μία περίεργη δήλωσή του είναι: «Αν φοβάστε ότι δεν θα συμπεριφερθείτε τίμια στις ορφανές κοπέλες, τότε θα παίρνετε δύο, τρείς ή τέσσερεις συζύγους της αρέσκειάς σας, ή όποια άλλη γυναίκα αιχμάλωτη που θα υποτάξει η δύναμη του χεριού σας.» Τι θα πει η δύναμη του χεριού σας; Δηλαδή ένας δυνατός σωματικά άντρας και με εξουσία μπορεί να έχει όσες γυναίκες θέλει; Η εννοεί τον βιασμό γυναικών από έναν δυνατό άντρα με σεξουαλικές ορμές και επιθυμίες; Και συνεχίζει, λέγοντας ότι αυτή η συμπεριφορά θα σας ανυψώσει.(3/6 κεφ Δ)
Το Κοράνι θέτει κανόνες και νόμους σχετικά με τα περιουσιακά στοιχεία καθορίζοντας ότι το αρσενικό παιδί υπερέχει στην κληρονομιά σε σύγκριση με τα κορίτσια και του δίνει μερίδια δύο θυγατέρων. Το Κοράνι απαγορεύει την αιμομιξία σε συγγενικά πρόσωπα, όπως και το γάμο παιδιών με γυναίκες πατεράδων και αντίστροφα.
Το Κοράνι φαίνεται να είναι πιο προχωρημένο σχετικά με την αιμομιξία σε σύγκριση με όσα καταγράφονται στην Παλαιά Διαθήκη. Οι Εβραίοι είχαν χαλαρά ήθη και η πολυγαμία ήταν συνηθισμένο φαινόμενο. Μπορούσαν να παντρευτούν τις ξαδέλφες ή να κρατούσαν 2-3 ή και περισσότερες γυναίκες από τις οποίες προέκυπταν πολλοί απόγονοι. Οι άντρες μπορεί να είχαν σχέσεις με δούλες ή άλλες παλλακίδες. Το έθιμο της πολυγαμίας το βρίσκουμε και στην Αρχαία Ελλάδα. Ήταν κληρονομιά και στον αραβικό Κόσμο, στον οποίο το έθιμο έχει ισχύ ακόμα και σήμερα στους μουσουλμάνους.
Σχετικά με τη μοιχεία εκ μέρους των συζύγων γυναικών, το Κοράνι συμβουλεύει τους εξαπατημένους άντρες να καλέσουν τέσσερεις μάρτυρες και αν αυτοί βεβαιώσουν την πράξη, τότε διατάζει: «Κλείστε τη γυναίκα στο σπίτι μέχρι να πεθάνει ή μέχρι ο Θεός να της χαρίσει κάποιο μέσο συντήρησης.»(15/70) Οι γυναίκες καταδικάζονται σε θάνατο, ενώ οι άντρες μπορεί να έχουν όσες γυναίκες θέλουν. Αυτοί που έχουν χρήματα μπορεί να αγοράσουν δούλες.
Το Κοράνι συμβουλεύει να μην παντρεύονται οι άντρες αδελφές γυναίκες, αλλά αν αμαρτήσουν μαζί τους ο Θεός θα είναι επιεικής και σπλαχνικός. (27/71) Όπως είπαμε το Κοράνι επιτρέπει το γάμο με οπαδές των Γραφών και με χριστιανές. (5/88) Το Κοράνι συνεχίζει να καταγράφει περίεργες συμβουλές για το σήμερα όταν λέει: «Οι άντρες είναι ανώτεροι από τις γυναίκες λόγω ιδιαιτερότητας που τον ανύψωσε ο Θεός πάνω από αυτές. Επιπλέον, επειδή οι άντρες δίνουν προίκα στις γυναίκες, αυτές πρέπει να είναι πιστές και υπάκουες. Και αν είναι ανυπάκουες, να τις μαλώνετε, να τις απομακρύνετε από το κρεβάτι σας και να τις δέρνετε! Ο Κύριος είναι ύψιστος και Μέγας.» Δυστυχώς αυτή η υποβάθμιση των γυναικών δεν συμβαίνει μόνο στις μουσουλμανικές κοινωνίες, αλλά σποραδικά συμβαίνει και στη Δύση.
Το Κοράνι αναφέρει και την περίπτωση της Αϊσάς, μίας εκ των συζύγων του Μωάμεθ, η οποία συκοφαντήθηκε για απιστία με τον Σαφουάν, αλλά ήταν αθώα και κατακρίνει τους συκοφάντες, οι οποίοι θα βασανιστούν σ’ αυτόν και τον άλλον Κόσμο. (19/264)
Ο Μωάμεθ παρουσιάζεται ως εξαίρεση στις σχέσεις του με τις γυναίκες και ο Θεός του δίνει πολλά δικαιώματα. Στο γάμο του είχε πολλές γυναίκες και ήταν συγχωρεμένος όταν τις απατούσε με την παλλακίδα Μαρία. Όταν οι νόμιμες γυναίκες δυσανασχέτησαν, τότε ο Προφήτης ενισχυμένος από το Γαβριήλ και το Θεό τις απειλεί με διαζύγιο. Ο Γαβριήλ απευθυνόμενος προς αυτές τους λέει: «Ο Θεός όχι μόνο συγχωρεί τον Μωάμεθ, αλλά μπορεί να του δώσει και άλλες γυναίκες όπως υπάκουες, χήρες και παρθένες» (5/429). Και απευθυνόμενος προς τον Μωάμεθ ο Γαβριήλ του λέει: «Ορκίζομαι στη γραφίδα και στα γραφούμενα, ότι εσύ Μωάμεθ με τη χάρη του Θεού είσαι σαλός. Είσαι σπουδαίος χαρακτήρας και θα έχεις γενναία αμοιβή.» (2/433)
Προς τις γυναίκες του Μωάμεθ ο Αρχάγγελος Γαβριήλ συμβουλεύει τα εξής: «Αν καμιά από σας κριθεί ένοχη αισχρότητας, ο Θεός θα διπλασιάσει την ενοχή της». (30/317) «Μην χαριεντίζεστε»! Αντιθέτως καλοπιάνει τον Μωάμεθ όταν ο Ζεϊδ, ο θετός γιός του Μωάμεθ προσφέρει τη σύζυγο του στο θετό πατέρα του τον Μωάμεθ. (318) Ο Γαβριήλ και ο Θεός θεωρούν σωστή αυτή την πράξη, όταν ο Προφήτης παντρεύτηκε τη χωρισμένη γυναίκα του γιού του αν και το Κοράνι απαγόρευε μια τέτοια πράξη. (37/38) Το θεωρούν προσφορά προς το Θεό και όχι αμάρτημα.
Το Κοράνι δίνει εντολή στις γυναίκες να μην κουνιούνται προκλητικά, όταν βαδίζουν και να καλύπτουν τα στήθη και τα κάλλη τους. Να μην τα δείχνουν σε κανέναν εκτός από το σύζυγό τους. Ο διάβολος παρακινεί τους ανθρώπους στην ατιμία και οι άντρες πρέπει να είναι ευσεβείς και εγκρατείς, κατεβάζοντας το βλέμμα τους από τον πειρασμό. (21/264) Λοιπόν, οι αμφίεση και η ολοκληρωτική κάλυψη του σώματος στις Ισλαμικές χώρες έχει παλιές ρίζες.
Οι Υπερφυσικές δυνάμεις του Θεού και η Νεκρανάσταση
Το Κοράνι για να ριζώσει την πίστη των μουσουλμάνων ανθρώπων προς τον Θεό, πρέπει ν’ αποδείξει τις υπερφυσικές δυνάμεις του Θεού. Εκτός από τα θαύματα του Μωυσή στην Παλαιά Διαθήκη, αναφέρεται επίσης στην περίπτωση του Ιεζεκιήλ, όταν χιλιάδες Εβραίοι έφυγαν πανικόβλητοι από τη χώρα τους, φοβούμενοι το θάνατο. Δήθεν τότε ο Θεός τους είπε: «Πεθάνετε! Όποιος θέλει να δανείσει το Θεό, ο Κύριος θα πολλαπλασιάσει άπειρες φορές το Δάνειο από τους ανθρώπους, επειδή περιορίζει και αυξάνει τις χάρες του. (245/44)
Τέτοιες διαταγές και εντολές δεν θα έδινε ο Θεός στους πιστούς του και ούτε θα ζητούσε Δάνεια. Το Κοράνι δεν διευκρινίζει τι είδους θα ήταν αυτό το Δάνειο και με ποιον τρόπο θα προσφέρονταν στο Θεό. Επομένως είναι ακατανόητες φράσεις που προστέθηκαν στο Κοράνι μετέπειτα στις επεξεργασίες του.
Αναφερόμενο το Κοράνι στους Ισραηλίτες μετά το Θάνατο του Μωυσή, προκαταβολικά μειώνει την διάθεση και την αφοσίωσή τους προς τον Κύριο, χακτηρίζοντάς τους ασεβείς, όπως και στην περίπτωση του βασιλιά Σάουλ (μετά τον Δαυίδ), ο οποίος είχε δυσαρεστήσει τον Κύριο, προσκολλημένος στην Ειδωλολατρία.
Για να δείξει το Κοράνι την ακαταμάχητη δύναμη του Θεού γράφει: «Ο Θεός δίνει εξουσία σε όποιον Εκείνος θέλει. Είναι ανεξάντλητος και πάνσοφος.» (247/44) Αναφέρεται στην περίπτωση της νίκης του Δαυίδ που σκότωσε τον Γολιάθ, καθώς και την περίπτωση ενός ολιγάριθμου στρατού που νίκησε μια ολόκληρη στρατιά με τη δύναμη της πίστης. (249/45) Επαναλαμβάνεται για πολλοστή φορά η Έλευση του Ιησού Χριστού με ολοφάνερα σημάδια και με ενισχυμένο το Άγιο Πνεύμα. Το Κοράνι όμως μπερδεύει και αμφισβητεί τη διάθεση και τη συμπεριφορά του Κυρίου σχετικά με τους απόγονους του Ισραήλ, οι οποίοι δολοφόνησαν τους προφήτες, μεταξύ αυτών και τον Ιησού. Το Κοράνι γράφει: «Αν ήθελε ο Κύριος δεν θα αλληλοσκοτώνονταν οι Ισραηλίτες μετά την έλευση τω προφητών και την εμφάνιση θαυμάτων. Άλλοι πίστεψαν στο Θεό και άλλοι έμειναν άπιστοι. Αν ήθελε ο Κύριος δεν θα είχαν αλληλοσφαχθεί. Ο Θεός όμως ενεργεί όπως Εκείνος θέλει.»(253/45) Από τις παραπάνω καταγραφές προκύπτει η ερώτηση: ‘’Για να πιστέψει κανείς στον Κύριο, Εκείνος πρέπει να είναι τόσο εγωιστής και νάρκισσος, ώστε να βάζει τους ανθρώπους να αλληλοσπαράζονται’’; Και το Κοράνι συνεχίζει ακάθεκτα: «Ο Θεός είναι ένας, είναι ζωντανός και αιώνιος, ούτε κόπωση και ούτε νυσταγμός τον πιάνει. Όλα ανήκουν σ’ Εκείνον. Αυτός είναι ύψιστος, αυτός είναι Μέγας. Αυτός γνωρίζει και ακούει τα πάντα.» (256/46) Φοβάται όμως τον Ταγούτ (θεός αράβικης ειδωλολατρείας). «Όποιος πιστεύει στο Θεό του Μωάμεθ και όχι στον Ταγούτ, θα λάβει στα χέρια του το σπαθί που ποτέ δεν θα σπάσει.» (256/40) Αυτούς που πιστεύουν στον Ταγούτ τους περιμένει η φωτιά της Κόλασης. (257/46) Και για να γίνει πιο πιστευτό, το Κοράνι αναφέρει ένα αφελή περιστατικό, όταν ο Θεός θανάτωσε κάποιον άνθρωπο και έμεινε νεκρός για εκατό χρόνια. Μετά ο Θεός τον ανέστησε και τον ρώτησε: «Πόσο καιρό έμεινες εδώ; Ο άνθρωπος απάντησε: «Μιά μέρα ή μερικές ώρες.» Όχι απάντησε ο Θεός: «Πέρασαν 100 χρόνια, κοίτα τα κόκαλα που έμειναν από το γαϊδούρι σου.» Αυτό το περιστατικό θεωρείται από το Κοράνι ως παράδειγμα για τους άπιστους ανθρώπους. Είναι από τις αφελείς περιγραφές, πρόσθετες τα μετέπειτα χρόνια κατά την επεξεργασία του πρωτότυπου κείμενου.
Ο Θεός συμβουλεύει τον Προφήτη Μωάμεθ να ενθαρρύνει και να εμψυχώνει τους πιστούς στη μάχη. Αν ο Κύριος είναι στο πλευρό τους, μπορεί να νικήσουν δεκαπλάσιο στράτευμα από απίστους εχθρούς. (66/41) Και συμπληρώνει: «Κανείς από τους Προφήτες, συμπεριλαμβανόμενου και του Μωάμεθ δεν μπορεί να επιβληθεί στους πιστούς και να κερδίσει τις μάχες χωρίς τη βοήθεια του Κυρίου του. Μόνο με τη βοήθειά του οι νικητές θα μπορέσουν να χειριστούν και να μοιράσουν τα λάφυρα των μαχών. Επειδή ο Θεός είναι μεγαλόψυχος και εύσπλαχνος συμβουλεύει τον Μωάμεθ να είναι επιεικής με τους αιχμαλώτους που θα έχουν καλή καρδιά. Και το κεφάλαιο καταλήγει: «Όσοι πίστεψαν και εγκατέλειψαν τις εστίες τους για να πολεμίσουν για την πίστη τους και πρόσφεραν άσυλο ή βοήθεια στον Μωάμεθ είναι οι αληθινοί πιστοί. Δίκαια αυτούς τους περιμένει η συγχώρεση και η γενναιοδωρία του Κυρίου.» (74/142)
«Όποιος θυσιάζει τη ζωή του στον κόσμο ετούτο, θα κερδίσει τη μέλλουσα, πολεμώντας στο δρόμο του Θεού, είτε ηττηθεί είτε νικήσει. Θα ανταμειφθεί πλουσιοπάροχα.» (74/142) Δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από το Θεό του Κορανίου, ο οποίος θα ενώσει τους ανθρώπους κατά την Ημέρα της Κρίσεως και της Ανάστασης Νεκρών. Σχετικά με αυτό το γεγονός δεν υπάρχει καμία αμφιβολία.»
Η θέση των γυναικών στο Κοράνι και στη ζωή του Μωάμεθ
Το Κοράνι αναφέρεται διεξοδικά στις γυναίκες και στις σχέσεις που πρέπει να έχουν με τους άντρες. Συμβουλεύει τους πιστούς μουσουλμάνους να μην παντρεύονται με ειδωλολάτρες, αλλά μπορούν με χριστιανές. Απαγορεύει την επαφή των αντρών με τις γυναίκες στην περίοδο της έμμηνης ρήσης και θεωρεί γενικώς τη γυναίκα να είναι ένα χωράφι αναπαραγωγής του ανδρός, ο οποίος μπορεί να πηγαίνει εκεί με όποιο τρόπο του αρέσει.(222/41)
Οι γυναίκες οφείλουν να εκτελούν τα καθήκοντα τους, όπως τους ταιριάζει και οι άντρες να συμπεριφέρονται προς αυτές με δικαιοσύνη, έχοντας όμως εξουσία πάνω σ’ αυτές. (228/42)
Το Κοράνι αναφέρεται επίσης στην προίκα των ζευγαριών, την εγκυμοσύνη, τον θηλασμό και την κληρονομιά με όρους ευνοϊκούς και με την καλή συμπεριφορά που πρέπει να έχουν τα ζευγάρια. Κάθε παράβαση και απόκλιση από αυτούς τους όρους, θεωρείται Αμαρτία και ο Θεός βλέπει τα πάντα και γνωρίζει τα έργα των ανθρώπων. (234/43)
Το Κοράνι αναφέρεται και στα διαζύγια για τα οποία δίνει συμβουλές, οι οποίες σήμερα φαίνονται παράξενες, αλλά αυτές αντικατροπτίζουν κοινωνικές σχέσεις των Αράβων τον έκτο και έβδομο αιώνα μετά Χριστού. Π.χ. λέει: «Όσοι χωρίζουν τις γυναίκες σύμφωνα με το Έθιμο και ανακαλούν το λόγο τους, οφείλουν πριν κοιμηθούν μαζί τους να απελευθερώσουν έναν δούλο, να νηστέψει δύο μήνες συνεχώς ή να θρέψει 60 φτωχούς.» (3-4/415)
Το Κοράνι όπως και η Παλαιά Διαθήκη ομολογεί ότι ο Θεός έπλασε πρώτα τον άντρα και μετά τη γυναίκα. Από αυτούς προέκυψαν οι επόμενες γενιές.
Το Κοράνι τονίζει τον σεβασμό των παιδιών προς τους γονείς και ειδικά των ανθρώπων προς τις χήρες και τα ορφανά παιδιά. Μία περίεργη δήλωσή του είναι: «Αν φοβάστε ότι δεν θα συμπεριφερθείτε τίμια στις ορφανές κοπέλες, τότε θα παίρνετε δύο, τρείς ή τέσσερεις συζύγους της αρέσκειάς σας, ή όποια άλλη γυναίκα αιχμάλωτη που θα υποτάξει η δύναμη του χεριού σας.» Τι θα πει η δύναμη του χεριού σας; Δηλαδή ένας δυνατός σωματικά άντρας και με εξουσία μπορεί να έχει όσες γυναίκες θέλει; Η εννοεί τον βιασμό γυναικών από έναν δυνατό άντρα με σεξουαλικές ορμές και επιθυμίες; Και συνεχίζει, λέγοντας ότι αυτή η συμπεριφορά θα σας ανυψώσει.(3/6 κεφ Δ)
Το Κοράνι θέτει κανόνες και νόμους σχετικά με τα περιουσιακά στοιχεία καθορίζοντας ότι το αρσενικό παιδί υπερέχει στην κληρονομιά σε σύγκριση με τα κορίτσια και του δίνει μερίδια δύο θυγατέρων. Το Κοράνι απαγορεύει την αιμομιξία σε συγγενικά πρόσωπα, όπως και το γάμο παιδιών με γυναίκες πατεράδων και αντίστροφα.
Το Κοράνι φαίνεται να είναι πιο προχωρημένο σχετικά με την αιμομιξία σε σύγκριση με όσα καταγράφονται στην Παλαιά Διαθήκη. Οι Εβραίοι είχαν χαλαρά ήθη και η πολυγαμία ήταν συνηθισμένο φαινόμενο. Μπορούσαν να παντρευτούν τις ξαδέλφες ή να κρατούσαν 2-3 ή και περισσότερες γυναίκες από τις οποίες προέκυπταν πολλοί απόγονοι. Οι άντρες μπορεί να είχαν σχέσεις με δούλες ή άλλες παλλακίδες. Το έθιμο της πολυγαμίας το βρίσκουμε και στην Αρχαία Ελλάδα. Ήταν κληρονομιά και στον αραβικό Κόσμο, στον οποίο το έθιμο έχει ισχύ ακόμα και σήμερα στους μουσουλμάνους.
Σχετικά με τη μοιχεία εκ μέρους των συζύγων γυναικών, το Κοράνι συμβουλεύει τους εξαπατημένους άντρες να καλέσουν τέσσερεις μάρτυρες και αν αυτοί βεβαιώσουν την πράξη, τότε διατάζει: «Κλείστε τη γυναίκα στο σπίτι μέχρι να πεθάνει ή μέχρι ο Θεός να της χαρίσει κάποιο μέσο συντήρησης.»(15/70) Οι γυναίκες καταδικάζονται σε θάνατο, ενώ οι άντρες μπορεί να έχουν όσες γυναίκες θέλουν. Αυτοί που έχουν χρήματα μπορεί να αγοράσουν δούλες.
Το Κοράνι συμβουλεύει να μην παντρεύονται οι άντρες αδελφές γυναίκες, αλλά αν αμαρτήσουν μαζί τους ο Θεός θα είναι επιεικής και σπλαχνικός. (27/71) Όπως είπαμε το Κοράνι επιτρέπει το γάμο με οπαδές των Γραφών και με χριστιανές. (5/88) Το Κοράνι συνεχίζει να καταγράφει περίεργες συμβουλές για το σήμερα όταν λέει: «Οι άντρες είναι ανώτεροι από τις γυναίκες λόγω ιδιαιτερότητας που τον ανύψωσε ο Θεός πάνω από αυτές. Επιπλέον, επειδή οι άντρες δίνουν προίκα στις γυναίκες, αυτές πρέπει να είναι πιστές και υπάκουες. Και αν είναι ανυπάκουες, να τις μαλώνετε, να τις απομακρύνετε από το κρεβάτι σας και να τις δέρνετε! Ο Κύριος είναι ύψιστος και Μέγας.» Δυστυχώς αυτή η υποβάθμιση των γυναικών δεν συμβαίνει μόνο στις μουσουλμανικές κοινωνίες, αλλά σποραδικά συμβαίνει και στη Δύση.
Το Κοράνι αναφέρει και την περίπτωση της Αϊσάς, μίας εκ των συζύγων του Μωάμεθ, η οποία συκοφαντήθηκε για απιστία με τον Σαφουάν, αλλά ήταν αθώα και κατακρίνει τους συκοφάντες, οι οποίοι θα βασανιστούν σ’ αυτόν και τον άλλον Κόσμο. (19/264)
Ο Μωάμεθ παρουσιάζεται ως εξαίρεση στις σχέσεις του με τις γυναίκες και ο Θεός του δίνει πολλά δικαιώματα. Στο γάμο του είχε πολλές γυναίκες και ήταν συγχωρεμένος όταν τις απατούσε με την παλλακίδα Μαρία. Όταν οι νόμιμες γυναίκες δυσανασχέτησαν, τότε ο Προφήτης ενισχυμένος από το Γαβριήλ και το Θεό τις απειλεί με διαζύγιο. Ο Γαβριήλ απευθυνόμενος προς αυτές τους λέει: «Ο Θεός όχι μόνο συγχωρεί τον Μωάμεθ, αλλά μπορεί να του δώσει και άλλες γυναίκες όπως υπάκουες, χήρες και παρθένες» (5/429). Και απευθυνόμενος προς τον Μωάμεθ ο Γαβριήλ του λέει: «Ορκίζομαι στη γραφίδα και στα γραφούμενα, ότι εσύ Μωάμεθ με τη χάρη του Θεού είσαι σαλός. Είσαι σπουδαίος χαρακτήρας και θα έχεις γενναία αμοιβή.» (2/433)
Προς τις γυναίκες του Μωάμεθ ο Αρχάγγελος Γαβριήλ συμβουλεύει τα εξής: «Αν καμιά από σας κριθεί ένοχη αισχρότητας, ο Θεός θα διπλασιάσει την ενοχή της». (30/317) «Μην χαριεντίζεστε»! Αντιθέτως καλοπιάνει τον Μωάμεθ όταν ο Ζεϊδ, ο θετός γιός του Μωάμεθ προσφέρει τη σύζυγο του στο θετό πατέρα του τον Μωάμεθ. (318) Ο Γαβριήλ και ο Θεός θεωρούν σωστή αυτή την πράξη, όταν ο Προφήτης παντρεύτηκε τη χωρισμένη γυναίκα του γιού του αν και το Κοράνι απαγόρευε μια τέτοια πράξη. (37/38) Το θεωρούν προσφορά προς το Θεό και όχι αμάρτημα.
Το Κοράνι δίνει εντολή στις γυναίκες να μην κουνιούνται προκλητικά, όταν βαδίζουν και να καλύπτουν τα στήθη και τα κάλλη τους. Να μην τα δείχνουν σε κανέναν εκτός από το σύζυγό τους. Ο διάβολος παρακινεί τους ανθρώπους στην ατιμία και οι άντρες πρέπει να είναι ευσεβείς και εγκρατείς, κατεβάζοντας το βλέμμα τους από τον πειρασμό. (21/264) Λοιπόν, οι αμφίεση και η ολοκληρωτική κάλυψη του σώματος στις Ισλαμικές χώρες έχει παλιές ρίζες.
Οι Υπερφυσικές δυνάμεις του Θεού και η Νεκρανάσταση
Το Κοράνι για να ριζώσει την πίστη των μουσουλμάνων ανθρώπων προς τον Θεό, πρέπει ν’ αποδείξει τις υπερφυσικές δυνάμεις του Θεού. Εκτός από τα θαύματα του Μωυσή στην Παλαιά Διαθήκη, αναφέρεται επίσης στην περίπτωση του Ιεζεκιήλ, όταν χιλιάδες Εβραίοι έφυγαν πανικόβλητοι από τη χώρα τους, φοβούμενοι το θάνατο. Δήθεν τότε ο Θεός τους είπε: «Πεθάνετε! Όποιος θέλει να δανείσει το Θεό, ο Κύριος θα πολλαπλασιάσει άπειρες φορές το Δάνειο από τους ανθρώπους, επειδή περιορίζει και αυξάνει τις χάρες του. (245/44)
Τέτοιες διαταγές και εντολές δεν θα έδινε ο Θεός στους πιστούς του και ούτε θα ζητούσε Δάνεια. Το Κοράνι δεν διευκρινίζει τι είδους θα ήταν αυτό το Δάνειο και με ποιον τρόπο θα προσφέρονταν στο Θεό. Επομένως είναι ακατανόητες φράσεις που προστέθηκαν στο Κοράνι μετέπειτα στις επεξεργασίες του.
Αναφερόμενο το Κοράνι στους Ισραηλίτες μετά το Θάνατο του Μωυσή, προκαταβολικά μειώνει την διάθεση και την αφοσίωσή τους προς τον Κύριο, χακτηρίζοντάς τους ασεβείς, όπως και στην περίπτωση του βασιλιά Σάουλ (μετά τον Δαυίδ), ο οποίος είχε δυσαρεστήσει τον Κύριο, προσκολλημένος στην Ειδωλολατρία.
Για να δείξει το Κοράνι την ακαταμάχητη δύναμη του Θεού γράφει: «Ο Θεός δίνει εξουσία σε όποιον Εκείνος θέλει. Είναι ανεξάντλητος και πάνσοφος.» (247/44) Αναφέρεται στην περίπτωση της νίκης του Δαυίδ που σκότωσε τον Γολιάθ, καθώς και την περίπτωση ενός ολιγάριθμου στρατού που νίκησε μια ολόκληρη στρατιά με τη δύναμη της πίστης. (249/45) Επαναλαμβάνεται για πολλοστή φορά η Έλευση του Ιησού Χριστού με ολοφάνερα σημάδια και με ενισχυμένο το Άγιο Πνεύμα. Το Κοράνι όμως μπερδεύει και αμφισβητεί τη διάθεση και τη συμπεριφορά του Κυρίου σχετικά με τους απόγονους του Ισραήλ, οι οποίοι δολοφόνησαν τους προφήτες, μεταξύ αυτών και τον Ιησού. Το Κοράνι γράφει: «Αν ήθελε ο Κύριος δεν θα αλληλοσκοτώνονταν οι Ισραηλίτες μετά την έλευση τω προφητών και την εμφάνιση θαυμάτων. Άλλοι πίστεψαν στο Θεό και άλλοι έμειναν άπιστοι. Αν ήθελε ο Κύριος δεν θα είχαν αλληλοσφαχθεί. Ο Θεός όμως ενεργεί όπως Εκείνος θέλει.»(253/45) Από τις παραπάνω καταγραφές προκύπτει η ερώτηση: ‘’Για να πιστέψει κανείς στον Κύριο, Εκείνος πρέπει να είναι τόσο εγωιστής και νάρκισσος, ώστε να βάζει τους ανθρώπους να αλληλοσπαράζονται’’; Και το Κοράνι συνεχίζει ακάθεκτα: «Ο Θεός είναι ένας, είναι ζωντανός και αιώνιος, ούτε κόπωση και ούτε νυσταγμός τον πιάνει. Όλα ανήκουν σ’ Εκείνον. Αυτός είναι ύψιστος, αυτός είναι Μέγας. Αυτός γνωρίζει και ακούει τα πάντα.» (256/46) Φοβάται όμως τον Ταγούτ (θεός αράβικης ειδωλολατρείας). «Όποιος πιστεύει στο Θεό του Μωάμεθ και όχι στον Ταγούτ, θα λάβει στα χέρια του το σπαθί που ποτέ δεν θα σπάσει.» (256/40) Αυτούς που πιστεύουν στον Ταγούτ τους περιμένει η φωτιά της Κόλασης. (257/46) Και για να γίνει πιο πιστευτό, το Κοράνι αναφέρει ένα αφελή περιστατικό, όταν ο Θεός θανάτωσε κάποιον άνθρωπο και έμεινε νεκρός για εκατό χρόνια. Μετά ο Θεός τον ανέστησε και τον ρώτησε: «Πόσο καιρό έμεινες εδώ; Ο άνθρωπος απάντησε: «Μιά μέρα ή μερικές ώρες.» Όχι απάντησε ο Θεός: «Πέρασαν 100 χρόνια, κοίτα τα κόκαλα που έμειναν από το γαϊδούρι σου.» Αυτό το περιστατικό θεωρείται από το Κοράνι ως παράδειγμα για τους άπιστους ανθρώπους. Είναι από τις αφελείς περιγραφές, πρόσθετες τα μετέπειτα χρόνια κατά την επεξεργασία του πρωτότυπου κείμενου.
(συνεχίζεται..)
Διαβάστε ακόμη
👉Κάντε εγγραφή στο κανάλι apenadi blogspot στο youtube για να βλέπετε πρώτοι τα βίντεο μας.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών