Το χάσμα είναι εμφανές: ενώ το 91% των Αλβανών δηλώνουν υπέρ της ένταξης, στην υπόλοιπη Ευρώπη η Αλβανία βρίσκεται στον πάτο της αποδοχής. Σύμφωνα με τον τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, μόλις το 48% των Ιταλών υποστηρίζει την ένταξη, ενώ σε χώρες-κλειδιά της ΕΕ τα ποσοστά βυθίζονται πολύ χαμηλότερα. Αντίθετα, το Μαυροβούνιο, η Βοσνία και η Βόρεια Μακεδονία συγκεντρώνουν υψηλότερη εμπιστοσύνη, παρότι αντιμετωπίζουν και αυτές σοβαρά προβλήματα. Αυτή η αντίστροφη εικόνα συνιστά ένα ηχηρό καμπανάκι: η Αλβανία δεν πείθει κανέναν εκτός συνόρων.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Η απάντηση είναι απλή αλλά σκληρή. Η κυβέρνηση Ράμα έχει αποτύχει να δημιουργήσει το κράτος δικαίου που απαιτεί η ένταξη. Οι θεσμοί παραμένουν αδύναμοι, η διαφθορά ενδημική, η δικαιοσύνη πολιτικά χειραγωγούμενη. Τα μεγάλα σκάνδαλα σπάνια καταλήγουν σε καταδίκες, ενώ οι υποθέσεις οργανωμένου εγκλήματος συχνά κουκουλώνονται. Αντί να αποτελεί μια ιστορία επιτυχίας, η Αλβανία προβάλλεται ως παράδειγμα στασιμότητας και ψευδών υποσχέσεων.
Ο Ράμα επένδυσε πολιτικά στο αφήγημα ότι είναι ο «πρωταθλητής της ολοκλήρωσης». Ωστόσο, μετά από περισσότερα από δέκα χρόνια εξουσίας, ο απολογισμός είναι φτωχός. Η χώρα χάνει πληθυσμό μέσω μαζικής μετανάστευσης, η οικονομία παραμένει εύθραυστη και η διεθνής εικόνα της Αλβανίας έχει επιδεινωθεί. Το γεγονός ότι ακόμη και η Σερβία, με τους στενούς δεσμούς της με τη Μόσχα, καταγράφει υψηλότερη υποστήριξη σε ορισμένες χώρες της ΕΕ, δείχνει πόσο απομονωμένα είναι τα Τίρανα.
Η μόνη εξαίρεση είναι η Ιταλία, που λόγω ιστορικών δεσμών και της συμβολής της αλβανικής διασποράς στη δική της οικονομία παραμένει υποστηρικτική. Όμως μια μεμονωμένη «γέφυρα» δεν μπορεί να ανατρέψει το αρνητικό κλίμα στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Χωρίς αξιόπιστες μεταρρυθμίσεις, καμία καμπάνια δημοσίων σχέσεων δεν αρκεί.
Το μήνυμα των Ευρωπαίων είναι σαφές: η Αλβανία δεν έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη. Και αυτό δεν οφείλεται σε προκατάληψη, αλλά στην πραγματικότητα που αντικατοπτρίζεται σε εκθέσεις, στατιστικά και δικαστικά αδιέξοδα. Αν η κυβέρνηση Ράμα συνεχίσει στον ίδιο δρόμο, η χώρα θα παραμείνει εγκλωβισμένη στην «αίθουσα αναμονής» της ΕΕ επ’ αόριστον.
Το μεγαλύτερο θύμα αυτής της αποτυχίας δεν είναι ο Ράμα, αλλά ο αλβανικός λαός, που εξακολουθεί να ελπίζει στην Ευρώπη αλλά βρίσκεται αντιμέτωπος με τις συνέπειες μιας εξουσίας που επενδύει περισσότερο στην εικόνα παρά στην ουσία.
Διαβάστε ακόμη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών