Για το τι συνέβηκε υπό το καθεστώς δικτατορίας, από το 1944 μέχρι το 1990, πιστεύω έχουμε όλοι γνώση. Αυτό που συνέβηκε μετά το 1990 (όμως) είναι και ασυγχώρητο και έτσι πρέπει να περάσει στην ιστορία! Βρεθήκαμε ξανά όμηροι μιας δικιάς μας πολιτικής εκπροσώπησης, η οποία υπόγεια εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των αλβανικών κομμάτων. Τι σημασία αν συγκυβερνούσαμε με όποια κυβέρνηση, όταν μπροστά στην αλλοίωση του εδαφικού και του δημογραφικού μας δεν διεκδικούσαμε, υποχωρούσαμε και παραχωρούσαμε; Αυτό προσδοκώ να προβάλλω, ασχέτως αν μετά από τόσα χρόνια, οι ευθύνες της ηγετικής μας ομάδας έχασαν το ειδικό βάρος τους!
Οι «επώνυμοι» εκφραστές μας π.χ. μπορεί στις συνδιασκέψεις τους και προς τους έξω οργανισμούς. να είχαν καταγγείλει και απαιτήσει πολλά. Ποια όμως η αντανάκλαση σ’ εμάς και τον χώρο μας; Μπορεί να μας εκπροσώπησαν π.χ. στη διάσκεψη της ΔΑΣΕ, το ίδιο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κ.λ.π., μπορεί να έθεσαν και παράπονα για παραβιάσεις δικαιωμάτων μας. από πλευράς Αλβανίας, αλλά περί ποιων δικαιωμάτων; Περί γλωσσικών, πολιτιστικών και θρησκευτικών, όπως και επί καθεστώτος βασιλέως Ζώγκου! Έστω και αν αυτά τους υπόδειχνε η «ελληνική διπλωματία», για την έλλειψη δικής μας στρατηγίας άραγε δικαιολογούνται; Δεν λέγω ότι είναι δικαιώματα δευτερεύοντα, αλλά δεν είναι και πρωτεύοντα!. Πρωτεύοντα είναι η επίλυση του ιδιοκτησιακού και η μη αλλοίωση του δημογραφικού, δικαιώματα που δεν λήφθηκαν υπόψη!
Όταν εγώ (και μόνος) τολμούσα, αν υπό μια πατριωτική ηγεσία θα διεκδικούσαμε τη γη και λιβάδια μας, τα δάση και τα νερά μας, τις περιουσίες την εκκλησίας, την ιστορία και τον πολιτισμό μας, το «καθεστώς» ιδιοκτησίας βάση της μεταρρύθμισης του 1945-46, δικαιώματα όχι σαν υποτελείς και ραγιάδες, σαν να είμαστε γλωσσική και όχι Εθνική Μειονότητα! Δικαιώματα ίσος προς ίσο με τους συμπατριώτες μας Αλβανούς, η δικιά μας ηγετική εκπροσώπηση Που ήταν; Ασχολούνταν με το να με απομονώσουν, ακόμα και στην Πρεσβεία και άλλες υπηρεσίες, καθώς ΄γνωρίζω τι λέγω!
Αν ποιο πάνω αναφέρω ότι «τολμούσα», έχω υπόψη μου αυτά που κατόρθωσα ή προσπάθησα και δεν μπόρεσα, ασχέτως αν δεν εκτιμήθηκαν και ούτε αναφέρθηκαν! Και αυτά που κατόρθωσα, ή που προσπάθησα, έχε υπόψη που εργαζόμουνα και υπό ποιο καθεστώς, όταν αυτοί που μας εκπροσώπησαν, όπως αναφέρθηκα και πιο πάνω, είχαν υποταχτεί στην εφαρμογή στρατηγίας μη διεκδίκησης, υποχώρησης και υποταγής, στρατηγίας που ώθησε τον ξεριζωμό μας! Άλλο το αν και τι ζητούσαν από παγκόσμιους παράγοντες!
Και αυτά που κατόρθωσα, ή προσπάθησα και δε μπόρεσα, στη συνέχεια τα προβάλω μήπως σε προσελκύσω να διαβάσεις όλο το πόνημα που αναφέρονται ιδιαιτέρως!
1-Συνέβαλα προσωπικά (με τον τσαμπουκά μου) να έρθει στην πόλη μας, παραμονές των τοπικών εκλογών του 1992, η πρώτη βοήθεια σε τρόφιμα.
2-Έδωσα τη νίκη στον δεύτερο γύρω των τοπικών εκλογών στην Τσιούκα, βγάλαμε στην πόλη των Αγίων Σαράντα δικό μας Δήμαρχο.
3-Συνέβαλα διαμέσου του Δημάρχου της Κέρκυρας και στείλαμε από την πόλη για παραθέριση, 30 μαθητές δημοτικού σχολείου.
4-Διαμέσου του Δήμαρχου Γαλαξιδίου εξασφάλισα για την πόλη τηλεφωνικό κέντρο με 1000 αριθμούς και με δικά τους έξοδα προσκάλεσαν το χορευτικό όμιλο του Δημαρχείου μας.
5-Συνέβαλα διαμέσου του τότε προέδρου του Δ. Συμβουλίου Ιωαννίνων κ. Σιάκαρη, να αδερφοποιηθούν οι δυο δήμοι.
6- Το ίδιο με τον Δήμο της Λάρνακας Κύπρου.
7-Συνέβαλα δραστικά στο να μη απομακρυνθεί από το Βουθρωτό η Ελληνική Αρχαιολογική Αποστολή.
8-Επίσης στο να επενδύσει για συντηρήσεις, αναστηλώσεις και προβολή, η Αγγλική Αρχαιολογική Αποστολή.
9- Επέτρεψα να γίνει η πρώτη λειτουργία στη Μεγάλη Βασιλική του Βουθρωτού, μη λαμβάνοντας υπόψη τις συνέπειες που θα είχα!
10-Το ίδιο για να γίνει, στις 5 του Σεπτέμβρη του 1999, η πρώτη βάπτιση αγοριού και κοριτσιού στο βαφτιστήρι του Βουθρωτού, με πατέρα Οθωμανό και μητέρα ομογενή, ιερέας ο αείμνηστος παπά Σπύρος από το Μουρσί.
11-Συνέβαλα διαμέσου του ser Patrick Feαrwether, διευθυντής του «Fountation Butrinti» και πρώην Άγγλος Πρέσβης στην Ιταλία, να εγκριθεί στις Βρυξέλες η διάβαση της εθνικής οδού Μαυρομάτη-Αγίων Σαράντα από τη Λιβαδειά, αντί από το χωριό Τζάρα που διεκδικούσαν οι Αλβανοί!
12-Συνέβαλα ώστε οι μηχανικοί δασών των Α. Σαράντα να αλλάξουν σε μια νύχτα τους χάρτες που είχαν προετοιμάσει για επιστροφή στους (δήθεν) πρώην αγάδες, των λιβαδιών ιδιοκτησία του Μοναστηριού του Άη-Γιώργη της Τσιούκας. Αλλαγή βάση της οποίας η Μητρόπολη τα διεκδίκησε δικαστικώς.
13- Συνέβαλα διαμέσου του τέως έπαρχου του Φοινικιού, αείμνηστου Αρμπάτση, να γίνει ο δρόμος προς την αρχαία ακρόπολη από το χωριό και όχι από την βορειοανατολική πλευρά που υπήρχε, εκτός των άλλων αιτημάτων, τα οποία λήφθηκαν υπόψη από τον μετέπειτα έπαρχο κ. Λούτση και στην θητεία του σχεδόν τελείωσε ο δρόμος.
14-Συνέβαλα στο να έρθουν καθηγητές από τα Τ.Ε.Ι. Αθήνας για να αναλάβουν την αναστήλωση της εκκλησίας της Παναγίας στη Βραχογοραντζή Δερόπολης.
15-Επίσης στο να προβληματιστεί η εκκλησία της Αλβανίας, για την κατάσταση των εκκλησιών του Ταξιάρχη στη Βόδριστα και της Παναγίας του Ζερβατιού Δρόπολης, γεγονός που μετά από χρόνια επέμβει με αναστηλώσεις.
Εκτός των παραπάνω (αν και εξαιτίας των γεγονότων του 1997 δεν μπόρεσα να πραγματοποιήσω τα όσα είχα συμβάλει να προγραμματιστούν όπως:
1-Διαμέσου του ICOMOS της Ελλάδας το χωριό Δρόβιανη να ανακαινίζονταν ως παραδοσιακό και να προβάλλονταν για τουρισμό.
2-Το τμήμα αναστηλώσεων και συντηρήσεων των Τ.Ε.Ι. Αθήνας να έκανε την πραχτική του σε ψηφιδωτά και κτίσματα της αρχαίας πόλης του Βουθρωτού.
3-Σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων να γίνονταν η απογραφή όλων των πολιτιστικών μνημείων, Αγίων Σαράντα, Χιμάρας, Δελβίνου και Αργυροκάστρου!
4-Διαμέσου εκθέσεων που έστελνα στο Προξενείο στόχευα να πραγματοποιούνταν η ενοποίηση των πολιτιστικών μνημείων της Βορείου και Νοτίου Ηπείρου, ως πρώτο βήμα για διασυνοριακή συνεργασία.
5-Δεκάδες άλλες προτάσεις που θα συναντήσεις διαβάζοντας τα άρθρα μου στο πόνημα, μεταξύ των οποίων:
Με χρηματοδότηση του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, πνευματικό κέντρο και γηροκομείο στην πόλη των Α. Σαράντα, βυζαντινό μουσείο στο ισόγειο της εκκλησίας του Αγίου Χαραλάμπους, δια μέσου του Ι. Β. Ε. Ιωαννίνων πολιτιστικό κέντρο για την Ομόνοια, κέντρο υποδοχής νέων για εκδρομές στα χωριά και τα βουνά μας, στο πρώην νοσοκομείο του Θεολόγου, όλα αυθόρμητα χωρίς να μου το ζητήσει κανείς, χωρίς τη στήριξη κανενός.
Να προσθέσω εδώ και την πρόταση του τέως Δήμαρχου Ιωαννίνων, κ. Φίλιου, για εργοστάσιο γάλακτος παραγωγής φέτας, βάση μιας συζήτησης που είχαμε στο Βουθρωτό. Αναλάμβανε την χρηματοδότηση από ευρωπαϊκά προγράμματα και μαζί την εξαγωγή της φέτας. Πρόταση που την έκανα στους αιρετούς της επαρχίας Θεολόγου, ασχέτως αν δεν εμβάθυναν και δεν ανταποκρίθηκαν!
Έστω για τα όσα παραπάνω, καθώς υπήρχε και συνέχεια, αν υπήρχε ηγετικό στέλεχος της ΟΜΟΝΟΙΑΣ ή αιρετός που πόνεσε, νοιάστηκε, που συνέβαλε και πραγματοποίησε, που την προκείμενη περίοδο προβλημάτισε ή έκανε τόσες προτάσεις, που και σήμερα είναι επίκαιρες, ας εκδηλωθεί για να έχει και τον σεβασμό μου και τον σεβασμό όλων μας!
Και κάτι ακόμα… Όντας στην Συντονιστική Επιτροπή της πόλης, εν συνέχεια και Δημοτικός Σύμβουλος, στο Δημαρχείο Α. Σαράντα, ήμουν ο μόνος που υπολόγιζα, που συμβουλευόμουνα και συνεργαζόμουνα με όλους τους διανοούμενους, χωρίς διάκριση. Ανεξαιρέτως το τι μπόρεσα και τι μπορώ να προσφέρω, με χαροποιεί το γεγονός ότι έχαιρα την εκτίμηση όλων!
Όταν με το καλό «ταξιδέψεις» στο λαβύρινθο του βιβλίου μου, θα διαπιστώσεις ότι όλα αυτά που αράδιασα έχουν λεχθεί πολύ πριν γίνουν πραγματικότητα. Επαναλαμβάνω όμως ότι δεν τα αναφέρω για εύσημα! Αγωνίστηκα για το σύνολο, συνειδητοποιώντας ότι οι συμπατριώτες μας Αλβανοί θα συνεχίζουν, όπως συνέχιζαν, να μας θεωρούν ραγιάδες στη γη των πατέρων μας, τώρα και πρόσφυγες μακριά της ιδιαίτερης πατρίδας μας!
Ίσως να μη μπόρεσα να αλλάξω την ανεύθυνη συμπεριφορά της πολιτικής και διοικητικής μας εκπροσώπησης, αλλά πρόσφερα στην αφύπνιση των «υπνωτισμένων» ομογενών, τόσο που σιγά-σιγά εύρισκα ανταπόκριση. Γεγονός που επιβεβαιώνονταν και από τα αποτελέσματα των διαχρονικών τοπικών και κοινοβουλευτικών εκλογών!
Συμπατριώτη μου αναγνώστη! Διαβάζοντας τα παραπάνω προσδοκώ να μη ταυτιστείς με την άποψη κάποιων που έλεγαν, «τόσο ήξεραν και τόσο έκαναν» ή «όποιος και αν ήταν στη θέση τους το ίδιο θα έκανε», καθώς γίνεται λόγος για την συρρίκνωση του ιδιοκτησιακού και την αλλοίωση του δημογραφικού των περιοχών μας! Ίσως αυτό να ίσχυε για τα δύο πρώτα χρόνια, καθώς στη συνέχεια, για κάθε βήμα που ρίχναμε έπρεπε και να σκεπτόμασταν και να προβλέπαμε τι μας επιφύλασσε η στάση μας, αυτό που αν δεν το διεκδικήσουμε και τώρα, έχε για ιδιαίτερη πατρίδα μας!
Πάντως εγώ συνιστώ στον πρώτο πρόεδρο της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και τους προέδρους παραρτημάτων (του χώρου μας), στους εν τη ζωή γενικούς γραμματείς και στους μετέπειτα προέδρους, να μη θεωρούν τον αγώνα και τις προσπάθειες μας λήξαν. Προς το παρών ας αφήσουν τα κόμματα και τις οργανώσεις άλλων πόλεων (αν υπάρχουν) κατά μέρος! Με επικεφαλής των Παναγιώτη Μπάρκα, και αυτός Γενικός Γραμματέας, καθώς (αν δεν απατούμαι) δεν είχε κατηγορηθεί για διαφθορά, όλοι μαζί λοιπόν, λαμβάνοντας υπόψη και την επιστροφή στις πόλεις των περιοχών μας, να γνωρίσουν και να προσδιορίσουν αυτά που διεκδικούμε, ενώπιον και της ένταξης της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Ενώ βήμα-βήμα να αναδιοργανώσουμε και την ΟΜΟΝΟΙΑ εντός των υποχρεώσεων, όπως απαιτεί η Κοινότητα! Εκτός αν θεωρούμε τους εαυτούς μας κολίγους και ραγιάδες!
Τηλέμαχος Λαχανάς
Αθήνα
12/10/2026
Διαβάστε ακόμη
* Για όσους αγωνιούν για επιστροφή στην ιδιαίτερη πατρίδα μας! Μήπως αργοπορούμε αντί να βιαζόμαστε;
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών