Ο επαρχιώτικος ενθουσιασμός του Ράμα και η προσπάθεια αλλαγής ατζέντας

Ο Έντι Ράμα επέλεξε να υποδεχτεί με πανηγυρικό ύφος μια επιστολή του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, παρουσιάζοντάς την σχεδόν ως προσωπική διεθνή αναγνώριση και ως ιστορική στιγμή για την Αλβανία. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για μια τυποποιημένη πρόσκληση, αποσταλμένη σε περίπου 100 χώρες, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας για τη σύσταση του λεγόμενου «Συμβουλίου Ειρήνης» για τη Γάζα. Καμία εξαίρεση, καμία ιδιαίτερη μεταχείριση, κανένα «προνόμιο εμπιστοσύνης», όσο κι αν ο Ράμα προσπαθεί να το παρουσιάσει έτσι.
Ο ενθουσιασμός αυτός, που θα ταίριαζε περισσότερο σε έναν επαρχιώτη πολιτικό που αναζητά διεθνή επιβεβαίωση, παρά σε έναν πρωθυπουργό με τρεις θητείες στην πλάτη, δεν είναι τυχαίος. Έρχεται σε μια στιγμή που ο Ράμα βρίσκεται ασφυκτικά στριμωγμένος στο εσωτερικό μέτωπο, αντιμέτωπος με σοβαρά κυβερνητικά σκάνδαλα, υποθέσεις διαφθοράς, κατηγορίες για κατάχρηση εξουσίας και ένα κλίμα αυξανόμενης κοινωνικής δυσαρέσκειας.

Η αλβανική κοινή γνώμη βομβαρδίζεται εδώ και μήνες με αποκαλύψεις που αγγίζουν στενούς συνεργάτες του πρωθυπουργού, μεγάλους δημόσιους διαγωνισμούς, την υπόθεση των «στρατηγικών επενδύσεων» και τη διαπλοκή πολιτικής εξουσίας και οικονομικών συμφερόντων. Σε αυτό το περιβάλλον, ο Ράμα έχει κάθε λόγο να αναζητά απεγνωσμένα έναν αντιπερισπασμό.
Και τι καλύτερο από μια διεθνή επιστολή, με βαρύγδουπες λέξεις όπως «παγκόσμια ειρήνη», «ιστορική αποστολή» και «μεγαλοπρέπεια για όλους»; Η στρατηγική είναι παλιά και δοκιμασμένη: όταν τα πράγματα δυσκολεύουν στο εσωτερικό, μεταφέρουμε τη συζήτηση στο διεθνές πεδίο, καλλιεργώντας την εικόνα του παγκόσμιου ηγέτη και του αναντικατάστατου συνομιλητή των μεγάλων δυνάμεων.

Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι λιγότερο εντυπωσιακή. Η πρόσκληση προς την Αλβανία δεν διαφέρει σε τίποτα από εκείνες που στάλθηκαν στην Παραγουάη, την Αργεντινή ή δεκάδες άλλα κράτη. Δεν συνεπάγεται ειδικό ρόλο, ούτε αυξημένο κύρος. Η προσπάθεια του Ράμα να την «πουλήσει» ως προσωπική διπλωματική επιτυχία αγγίζει τα όρια του πολιτικού γραφικού.
Τελικά, ο θόρυβος γύρω από την επιστολή λέει περισσότερα για τις εσωτερικές αδυναμίες της κυβέρνησης Ράμα παρά για τη διεθνή θέση της Αλβανίας. Όσο κι αν προσπαθεί να αλλάξει την ατζέντα εντός και εκτός συνόρων, τα σκάνδαλα δεν εξαφανίζονται με αναρτήσεις στο Facebook και σημαίες με emoji. Η πραγματική δοκιμασία για έναν ηγέτη δεν είναι το πόσο εύκολα ενθουσιάζεται με μια μαζική επιστολή, αλλά το πώς αντιμετωπίζει τα προβλήματα της χώρας του όταν τα φώτα της διεθνούς σκηνής σβήνουν.

Διαβάστε ακόμη

Σχόλια